Ψυχή βαθιά

Πριν λίγους μήνες, όταν έγραφα για τις "Αθώες φωνές", μια ταινία που αναφερόταν στον εμφύλιο του Ελ Σαλβαδόρ και το πώς αντιμετώπιζαν τα παιδιά μέσα στην καθημερινότητά τους το γεγονός, δεν περίμενα ότι θα ερχόταν η στιγμή να γράψω για μια ταινία που αναφέρεται στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949. Ούτε καν, όταν πριν ένα χρόνο βρέθηκα στην Καστοριά και κατά τύχη πέρασα έξω από μια σπηλιά όπου γίνονταν γυρίσματα της ταινίας, μου είχε περάσει από το μυαλό ότι η ταινία θα αναφερόταν στο γεγονός αυτό.
Μεταφερόμαστε στο 1949, στο τελευταίο έτος του εμφυλίου πολέμου, και στο όρος Γράμμος της ΒΔ Μακεδονίας, όπου μαίνονται οι μάχες μεταξύ του Εθνικού Στρατού και του Ελληνικού Δημοκρατικού Στρατού των ανταρτών. Από τη μία πλευρά, το στράτευμα του Ανθυπολοχαγού Τριαντάφυλλου είχε την υποστήριξη της κυβέρνησης, των Αμερικανών και των δυτικών δυνάμεων. Από την άλλη πλευρά, το ασκέρι του Καπεταν-Ντούλα, αποτελούμενο από αντάρτες που μετά τον μεγάλο απελευθερωτικό αγώνα που έδωσαν ενάντια στη Γερμανική κατοχή, αντιτάχθηκαν στην επιβολή των δυτικών δυνάμεων στην Ελλάδα και περίμεναν βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση.
Τα κοινά των δύο αντιμαχόμενων πλευρών ήταν πολλά. Το κυριότερο ήταν ότι αμφότερες πλευρές αποτελούνταν από Έλληνες. Το σημαντικότερο για την εξέλιξη της ταινίας ήταν ότι στις δυο πλευρές ήταν δύο αδέλφια, ο Ανέστης, 17 χρονών, που είχε στρατολογηθεί από τον Εθνικό Στρατό, και ο Βλάσσης, 14 χρονών, που είχε στρατολογηθεί από τους αντάρτες. Κοινό των δύο αδελφών ήταν ότι γνώριζαν τα περάσματα στο βουνό και για το λόγο αυτό είχαν στρατολογηθεί από τις δυο πλευρές, παρά το νεαρό της ηλικίας τους. Είχαν γίνει ο "μοχλός" στα σχέδια των δυο πλευρών που αιματοκύλησαν το Γράμμο.
Καθώς προχωρά η ιστορία, η επιβολή της Αμερικανικής και της Βρετανικής δύναμης ήταν καταλυτική. Απαιτούν συντριβή των ανταρτών και ουσιαστικά αυτοί δίνουν τις εντολές. Στο βουνό, οι μάχες μαίνονται. Επιθέσεις αποκρούονται εκατέρωθεν, αλλά οι απώλειες είναι μεγάλες.
Τα δυο αδέρφια βρίσκονται μεταξύ τους και καθώς αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα, προσπαθούν να επικοινωνούν με το δικό τους τρόπο, χωρίς να γίνονται αντιληπτοί από τους ανωτέρους τους, προστατεύοντας με το δικό τους τρόπο ο ένας τον άλλον. Όμως, στο τέλος, δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτα για να αποσοβηθεί το μοιραίο.
Στο βάθος, η κραυγή αγωνίας της μητέρας, που αποκόπηκε από τα παιδιά της από την έναρξη του εμφυλίου, να ψάχνει παντού για να μάθει τι απογίναν, πού βρίσκονται και τι κάνουν.
Το τέλος του πολέμου θα έρθει, και οι δυο πλευρές θα μετράν απώλειες. Νικητές και νικημένοι τυπικά θα υπάρχουν, ουσιαστικά όμως όχι.

Η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη, αναφέρεται σε ένα γεγονός που τάραξε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Το εγχείρημα ήταν εξ ορισμού δύσκολο, αλλά στέφθηκε με επιτυχία. Ο σκηνοθέτης κατάφερε να μην πάρει θέση και να μην λάβει το μέρος κάποιας από τις αντιμαχόμενες πλευρές, δείχνοντας ότι ουσιαστικά καμιά πλευρά δεν είχε το δίκιο με το μέρος της. Έτσι ακριβώς πρέπει να παρακολουθηθεί και η ταινία, ώστε να μπει κανείς στο αληθινό νόημά της.
Η ταινία άρχισε να προβάλλεται στους κινηματογράφους στις 22 Οκτωβρίου 2009.

Ψυχή βαθιά (2009)
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Παντελής Βούλγαρης
Πρωταγωνιστούν: Χρήστος Καρτέρης, Γιώργος Αγγέλκος, Βαγγέλης Μουρίκης, Βικτωρία Χαραλαμπίδου, Γιώργος Συμεωνίδης
Διάρκεια: 124'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

Κάμπεϊ, η μητέρα μας

Λίγο καιρό πριν η Ιαπωνία προσχωρήσει στις δυνάμεις του Άξονα και συμμαχήσει στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με τη Γερμανία, ο καθηγητής και συγγραφέας Shigeru Nogami συλλαμβάνεται μέσα στο σπίτι του, μπροστά στα μάτια της συζύγου του και των δύο ανήλικων κορών τους, καθώς τα βιβλία που γράφει δεν αρέσουν στο καθεστώς, και κρίνονται ότι αντιτίθενται στα σχέδια της Ιαπωνίας για τον επικείμενο πόλεμο. Κατηγορείται ως κομμουνιστής και συλλαμβάνεται για αόριστο χρονικό διάστημα "προς συμμόρφωσιν" σύμφωνα με τον "Νόμο Διατήρησης της Ειρήνης".
Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας γίνεται η μητέρα, Kayo, που αναλαμβάνει το δύσκολο έργο μόνη της να μεγαλώσει τις κόρες της και να τις κάνει να μάθουν να συμπεριφέρονται σαν ώριμες, σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Υπόδηλα αναπτύσσεται μια μακρινή σχέση μεταξύ των τριών και του φυλακισμένου πατέρα, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν τον κοινωνικό περίγυρο, είτε πρόκειται για κάποιους κακοήθεις γείτονες είτε ακόμη για τον παππού τους, αρχηγού τοπικής αστυνομίας, που εξ αρχής δεν ήθελε τον καθηγητή για γαμπρό του.
Η μητέρα κάνει πολλές προσπάθειες ώστε να αθωωθεί ο σύζυγός της και βρίσκει συμπαράσταση σε έναν νεαρό φοιτητή του, τον Yama, που ο ίδιος αναλαμβάνει να την βοηθήσει από αγάπη και υποχρέωση προς τον καθηγητή του, παρ' όλα τα προσωπικά του προβλήματα. Ο Yama γίνεται αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας, υποκαθιστώντας τον φυλακισμένο πατέρα για τις κόρες της Kayo, μέχρι την περίοδο που η Ιαπωνία μπαίνει στον πόλεμο και αναγκάζεται να καταταγεί και να φύγει μακριά.
Τελικά, θα μπορέσουν να παρακάμψουν το σκληρό καθεστώς και να αποδείξουν την αθωότητα του καθηγητή; Θα μπορέσουν να πείσουν τον σκληρό παππού να βοηθήσει; Θα τους βρει τελικά ενωμένους η λήξη του πολέμου ή θα τους εξαφανίσει για πάντα;

Η ταινία αποτελεί αυτοβιογραφία της μικρής κόρης, Teruyo, αφιερωμένη στη μητέρα και τον πατέρα της, και περιγράφει τη ζωή της οικογένειάς της πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η σκηνοθεσία του Yôji Yamada είναι λιτή και απέριττη, ενώ το σενάριο που υπογράφουν ο σκηνοθέτης και η Teruyo Nogami δεν διστάζει να παρουσιάσει το θάνατο με έναν τρόπο έμμεσο και συνάμα τραγικό και συγκινητικό, που υποβάλλει τον θεατή.
Η ταινία ήταν υποψήφια σε φεστιβάλ στην Ασία, καθώς και για τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου το 2008, χωρίς όμως να πάρει κάποιο βραβείο, παρά τη συγκλονιστική ερμηνεία της μητέρας και του φοιτητή.
Στη χώρα μας άρχισε να προβάλλεται από τις 24 Σεπτεμβρίου 2009.

Kâbê - 母べえ (2008)
Σκηνοθεσία: Yôji Yamada
Σενάριο: Yôji Yamada, Teruyo Nogami
Πρωταγωνιστούν: Sayuri Yoshinaga, Tadanobu Asano, Mitsugoro Bando, Mirai Shida, Keiko Toda, Rei Dan, Takashi Sasano, Mitsuru Fukikoshi
Διάρκεια: 133'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας:

Με λένε Στέλλα

Παρίσι 1977. Η εντεκάχρονη Στέλλα ζει με τους γονείς της σε μια εργατική συνοικία του Παρισιού. Οι γονείς της διατηρούν ένα μπαρ, στον όροφο του οποίου είναι το σπίτι τους. Εκεί, η Στέλλα συναναστρέφεται με τους θαμώνες του μπαρ, κάθε λογής ανθρώπους, γίνεται μάρτυρας περίεργων καταστάσεων, και γενικά δεν θα μπορούσε να πει κανείς ότι το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει είναι το πιο ιδανικό. Οι γονείς της, αν και νοιάζονται για την πρόοδό της, δεν δείχνουν έμπρακτα το ανάλογο ενδιαφέρον, όντας απασχολημένοι περισσότερο με την οικογενειακή επιχείρηση.
Στο νέο της σχολείο, είναι άγνωστη μεταξύ των συμμαθητών της, και ως ατίθασος χαρακτήρας που είναι -έχοντας και τις ανάλογες εμπειρίες φυσικά από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει- έρχεται συχνά σε διενέξεις με συμμαθητές και συμμαθήτριές της και συχνά δέχεται επιπλήξεις.
Στο σχολείο, γνωρίζει την Γκλάντις, κόρη Εβραίων από την Αργεντινή, και γίνονται φίλες. Μέσα από τη συναναστροφή της με την Γκλάντις, μέσα από τα τραγούδια της εποχής και τα βιβλία που ανακαλύπτει στο σπίτι της φίλης της, βλέπει ότι ο κόσμος είναι αρκετά διαφορετικός από αυτό που έχει η ίδια γνωρίσει και βιώσει, κι αρχίζει να διαμορφώνει νέα ενδιαφέροντα, που στις συνθήκες που ζούσε δεν μπορούσε καν να είχε φανταστεί.

Η ταινία ουσιαστικά αποτελεί ένα είδος αυτοβιογραφίας της παιδικής-πρώιμης εφηβικής ηλικίας της σκηνοθέτιδας Sylvie Verheyde, περιγράφει έναν χρόνο από τη ζωή της πρωταγωνίστριας, από το φθινόπωρο οπότε ξεκινάει το σχολικό έτος ως το καλοκαίρι όταν και τελειώνει. Οι εποχές χωρίζονται σκηνοθετικά από τη λήξη των τριμήνων στο σχολείο με τις σχετικές ολιγοήμερες διακοπές που ακολουθούν. Ουσιαστικά υπόθεση με αρχή, μέση και τέλος δεν υπάρχει, παρά μόνο η πορεία της ζωής της Στέλλας μέσα σε έναν χρόνο, με όλες τις καταστάσεις που βιώνει. Η μεταμόρφωση της Στέλλας κατά τη διάρκεια του έτους δίνει στο θεατή έναν λόγο αισιοδοξίας, μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που βλέπει το μέλλον με μάτια γεμάτα ελπίδα.
Η ταινία απέσπασε βραβείο σεναρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ της Φλάνδρας (Γάνδη). Στη χώρα μας προβλήθηκε στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2008 ως τμήμα της ενότητας "Ημέρες Ανεξαρτησίας", ενώ στις κινηματογραφικές αίθουσες προβλήθηκε από τον Μάρτιο του 2009.

Stella (2008)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Sylvie VerheydeΠρωταγωνιστούν: Léora Barbara, Mélissa Rodriguez, Laëtitia Guerard, Karole Rocher, Benjamin Biolay, Guillaume Depardieu, Jeannick Gravelines
Διάρκεια: 103'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας:

Είναι τρελοί αυτοί οι Βόρειοι

Αν και ζουν μια υπέροχη ζωή στην Προβηγκία, ο Φιλίπ και η Ζουλί θέλουν να ζήσουν πιο άνετα στη Γαλλική Ριβιέρα. Έτσι, ο Φιλίπ, διευθυντής του ταχυδρομείου στην πόλη Salon-en-Provence προσπαθεί με κάθε τρόπο να πάρει τη μετάθεση, χρησιμοποιώντας πολλές φορές ακόμη και αθέμιτα μέσα, π.χ. προσποιούμενος τον ανάπηρο.
Όμως τα σχέδιά του ματαιώνονται, όταν αποκαλύπτεται η απάτη, κι έτσι η υπηρεσία του αποφασίζει να του δώσει δυσμενή μετάθεση στον γαλλικό Βορρά. Στο Νότο της Γαλλίας ο κόσμος είναι αρκετά προκατειλημμένος σε σχέση με το Βορρά, για τις καιρικές συνθήκες, για τους ανθρώπους κλπ., και η οικογένεια του Φιλίπ δεν αποτελεί εξαίρεση.
Φτάνοντας ο Φιλίπ στο Βορρά, έρχεται σε επαφή με τους νέους συναδέλφους του στο τοπικό ταχυδρομείο της πόλης Bergues και με τους κατοίκους της περιοχής. Εκεί μιλούν ένα ιδίωμα της γαλλικής που είναι πολύ δυσνόητο γι' αυτόν, αλλά και για τους υπόλοιπους Γάλλους. Οι συνήθειες των κατοίκων είναι πολύ διαφορετικές από τις συνήθειες στον τόπο του και στην αρχή της παραμονής του εκεί, νιώθει σαν εξόριστος.
Με τον χρόνο, όμως, οι συνάδελφοί του θα προσπαθήσουν να τον εντάξουν στην κοινωνία του τόπου τους, να τον κάνουν να γνωρίσει τα έθιμά τους και στο τέλος να τον κάνουν δικό τους και να περνάει καλά. Έτσι, ο Φιλίπ, παρά τις αρχικές του αμφιβολίες, αρχίζει πλέον και περνάει πολύ καλά.
Όμως, τι θα πει στη σύζυγό του, η οποία έχει παραμείνει στο Νότο και πάσχει από κατάθλιψη; Προσποιείται ότι στο Βορρά τα πράγματα ήταν έτσι ακριβώς, όπως νόμιζαν, ότι οι κάτοικοι είναι αγροίκοι, ότι το κρύο είναι αφόρητο, ώστε να δίνει την εντύπωση ότι τα Σαββατοκύριακα που επέστρεφε στο σπίτι του στο Νότο, στην οικογένειά του, ήταν οι μόνες περίοδοι που αισθανόταν ευχάριστα.
Τι θα γίνει όμως όταν η σύζυγός του αποφασίσει κάποια στιγμή να τον ακολουθήσει στο Βορρά; Τι ευτράπελα θα ακολουθήσουν όταν αποφασίσει ο Φιλίπ να μιλήσει στους συναδέλφους του γι' αυτά που έλεγε στη σύζυγό του;

Αυτή η ξεκαρδιστική κωμωδία μας έρχεται από τη Γαλλία, όπου έκοψε πάνω από 20.000.000 εισιτήρια. Οι χαρακτήρες της ταινίας είναι μελετημένοι πολύ καλά ένας προς έναν, και αντικατοπτρίζουν την κοινωνία του γαλλικού Βορρά. Ο Έλληνας μεταφραστής καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια για την απόδοση της τοπικής διαλέκτου, αρκετά πετυχημένα θα έλεγα, αν και το ίδιο το εγχείρημα είναι αρκετά δύσκολο.
Η ταινία περνάει και ένα μήνυμα κατά των προκαταλήψεων, κατά της εκ των προτέρων κακής κριτικής προσώπων και καταστάσεων, κατά των παγιωμένων εσφαλμένων αντιλήψεων. Όπως ο Φιλίπ πήγε σε ένα μέρος για το οποίο είχε ακούσει μόνο τα χειρότερα και είχε αρνητικά διαμορφωμένη άποψη γι'αυτό, και φτάνοντας εκεί είδε πόσο διαφορετικά ήταν όλα από ό,τι πίστευε, έτσι κι εμείς καλούμαστε να διώξουμε ορισμένες παγιωμένες αντιλήψεις που έχουμε για το οτιδήποτε πριν το γνωρίσουμε άμεσα και πραγματικά.
Η ταινία στη χώρα μας άρχισε να προβάλλεται στις αίθουσες τον περασμένο Απρίλιο και έχει σημειώσει ήδη μεγάλη επιτυχία για τα δεδομένα της (ελάχιστη διαφήμιση, όχι αμερικάνικη ταινία κλπ.)

Bienvenue chez les Ch'tis (2008)
Σκηνοθεσία: Dany Boon
Σενάριο: Dany Boon, Alexandre Charlote, Franck Magnier
Πρωταγωνιστούν: Kad Merad, Dany Boon, Zoé Félix, Anne Marivin, Philippe Duquesne, Guy Lecluyse, Line Renaud
Διάρκεια: 106'

Δείτε το τρεήλερ της ταινίας εδώ

Παράδεισος στη Δύση

Ο Ηλίας ξεβράζεται από το κύμα κάπου στις ακτές της Κρήτης. Είναι ένας λαθρομετανάστης που καταφέρνει να ξεφύγει από τις αρχές του λιμενικού. Άγνωστος μεταξύ αγνώστων, χωρίς χαρτιά, χωρίς ταυτότητα, σε έναν τόπο που κανείς δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα του, θα προσπαθήσει άλλοτε νόμιμα άλλοτε διαπράττοντας μικρές παρανομίες να επιβιώσει και να ζήσει το όνειρό του, να πάει στο Παρίσι.
Στην πορεία του θα συναντήσει πολύ κόσμο, ανθρώπους που θα τον βοηθήσουν, ανθρώπους που θα τον ξεγελάσουν, ανθρώπους που θα τον προδώσουν, ανθρώπους που θα του δώσουν ελπίδα αλλά σύντομα θα του την πάρουν πίσω, ανθρώπους που θα του σώσουν τη ζωή.
Η ταινία ακολουθεί την πορεία του Ηλία, από το καράβι στο οποίο βρέθηκε, ως την Κρήτη, την Ελβετία και το Παρίσι. Αντιμετωπίζει με έναν χιουμοριστικό τρόπο σε πολλές περιπτώσεις τις αγωνίες του πρωταγωνιστή, τον αγώνα για την επιβίωση και την πραγματοποίηση του ονείρου του.
Όμως, για τον πρωταγωνιστή η Δύση ήταν ο Παράδεισος που περίμενε και είχε ονειρευτεί; Τελικά ο στόχος του εκπληρώθηκε; Τι έμαθε από όλο αυτό το μακρινό ταξίδι;
Η ταινία προβάλλει με εύσχημο τρόπο το θέμα της λαθρομετανάστευσης, χωρίς όμως να δίνει το φταίξιμο στους ίδιους τους λαθρομετανάστες, ανθρώπους που η ανάγκη τους έστειλε στο εξωτερικό για το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Αντίθετα μέσα από τους ανθρώπους που συναντά ο πρωταγωνιστής-λαθρομετανάστης και μέσα από την κοινωνική τους θέση, τα επαγγέλματά τους, τις ομάδες στις οποίες ανήκουν, προβάλλει τον τρόπο που συχνά αυτές οι ομάδες αντιμετωπίζουν τους λαθρομετανάστες.

Η ταινία αποτελεί την πρώτη ελληνογαλλική παραγωγή του διεθνούς φήμης Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Στη χώρα μας προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες από τα μέσα Φεβρουαρίου 2009, ενώ είχε επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Eden à l'Ouest (2009)Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς
Σενάριο: Κώστας Γαβράς, Jean-Claude Grumberg
Πρωταγωνιστούν: Riccardo Scamarcio, Eric Caravaca, Ulrich Tukur, Juliane Köhler, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
Διάρκεια: 110'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

Μέρες θυμού

Κοπεγχάγη 1944. Ο πόλεμος πλησιάζει προς το τέλος του και ο ταλαιπωρημένος λαός της Δανίας ελπίζει σε ταχεία λήξη. Παράλληλα, οι μαχητές της ελευθερίας με τα ψευδώνυμα Flammen, ετών 23, και Citronen, ετών 33, με γενναιότητα βάζουν τις ζωές τους σε κίνδυνο, αφού αποτελούν τον επιχειρισιακό τομέα της μυστικής αντιστασιακής οργάνωσης "Holger Danske".
Ο ασυμβίβαστος Flammen, συνειδητοποιημένος αντιφασίστας, ονειρέυεται την ημέρα που η ομάδα θα δυναμώσει τόσο ώστε να πραγματοποιήσει γενικευμένη αντεπίθεση ενάντια στα στρατεύματα κατοχής. Ο Citronen ευαίσθητος οικογενειάρχης, ήταν αρχικά οδηγός του Flammen, αλλά εξελίχθηκε σε οργανωτικό εγκέφαλο της οργάνωσης.
Κάποια στιγμή ο διοικητής τους, τους διατάζει να χτυπήσουν δύο αξιωματικούς, που ανήκουν στη γερμανική αντικατασκοπεία. Η επιχείρηση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και απουγχάνει. Ο Flammen έχει σοβαρές υποψίες για διαρροή. Αμφιβάλει για το σκεπτικό της απόφασης του χτυπήματος και για πρώτη φορά θέτει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία της διαταγής. Το σίγουρο είναι πως κάτι δεν κολλάει. Ακόμη παραπέρα ο Flammen αρχίζει να είναι καχύποπτος και για την κοπέλα του, μία όμορφη κούριερ. Σταδιακά αρχίζει να σκιαγραφεί το περίγραμμα μιας κρυφής ατζέντας. Άραγε η οργάνωσης υπόκειται σε ξένα κέντρα αποφάσεων; Ποιος τελικά δουλεύει για ποιον;
Καθώς η δυσπιστία ροκανίζει τα θεμέλια της οργάνωσης, ο Flammen και ο Citronen νιώθουν ότι περπατούν πάνω σε κινούμενη άμμο. Απελπισμένοι και απογοητευμένοι από τη θολή στάση των ανωτέρων τους, οι δύο φίλοι αποφασίζουν ότι εμπιστεύονται μόνο ο ένας τον άλλο, ανασυντάσσονται και επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στο πώς θα εξοντώσουν το διοικητή της Γκεστάπο.

Μια ιστορική ταινία, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, και κυρίως σε λεπτομερείς μαρτυρίες από συναγωνιστές των δύο κεντρικών χαρακτήρων.
Η ταινία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη κινηματογραφική παραγωγή της Δανίας, και συνάμα τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στη χώρα. Στην Ελλάδα προβάλλεται ήδη εδώ και έναν περίπου μήνα στους κινηματογράφους. Παρουσιάστηκε σε ορισμένα διεθνή φεστιβάλ, όπου έλαβε υποψηφιότητες, χωρίς όμως να κερδίσει κάποια διάκριση.

Όσοι φίλοι του παρόντος ιστολογίου επιθυμούν να παρακολουθήσουν την ταινία και βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη, μπορούν να έρθουν στον κινηματογράφο Ολύμπιον (αίθουσα Παύλος Ζάννας) την Τρίτη 7 Απριλίου στις 21:45 ή να επικοινωνήσουν μαζί μου μέσω της παρούσας ιστοσελίδας μέχρι τις 18:00 της ίδιας ημέρας, για περισσότερες λεπτομέρειες.

Flammen og Citronen (2008)
Σκηνοθεσία: Ole Christian Madsen
Σενάριο: Lars Andersen, Ole Christian Madsen
Πρωταγωνιστούν: Thure Lindhardt, Mads Mikkelsen, Stine Stengade, Peter Mygind, Christian Berkel, Hanns ZischlerΔιάρκεια: 130'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

Slumdog Millionaire

Συνήθως, όταν ακούω πολλά κεράσια, κρατάω μικρό καλάθι. Έτσι, παρακολουθώντας την ταινία παρακινούμενος περισσότερο από τη σχετική διαφήμιση που έπεσε και από τα βραβεία που απέσπασε, αλλά κυρίως λόγω του ότι ήταν διαφορετική από τις υπόλοιπες ταινίες που κερδίζουν συνήθως τα Όσκαρ, προσπάθησα να είμαι λίγο αποστασιοποιημένος. Τελικά, παρά το τι πίστευα στην αρχή, δεν απογοητεύτηκα. Αντίθετα μάλιστα, η ταινία μου άρεσε αρκετά και πιστεύω ότι δίκαια απέσπασε τα βραβεία που απέσπασε στον υπέρλαμπρο διαγωνισμό μετρίων ταινιών, που η διαφήμιση και το χρήμα που έχει πέσει του έχουν δώσει πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτήν που αξίζει πραγματικά.
Περνώντας στα της ταινίας τώρα, περιγράφεται η ζωή ενός νεαρού Ινδού, του Τζαμάλ, από τα παιδικά του χρόνια μέχρι σήμερα, ενώ παράλληλα εξελίσσεται στο παρόν ένα τηλεπαιχνίδι, το "Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος", στο οποίο ο Τζαμάλ συμμετέχει.
Η αρχή της ταινίας βρίσκει τον Τζαμάλ στο κρατητήριο, κατηγορούμενος ότι έκλεψε στο παιχνίδι, καθώς κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει ότι ένας φτωχός νεαρός από τις παραγκουπόλεις της Βομβάης θα μπορούσε να έφτανε στο να διεκδικεί το μεγαλύτερο ποσό στο συγκεκριμένο τηλεπαιχνίδι.
Κι εκεί η ιστορία αρχίζει. Η ανάκριση για το πώς ο νεαρός γνώριζε τις απαντήσεις φέρνει στο φως την ιστορία της ζωής του Τζαμάλ, από τα παιδικά του χρόνια με το θάνατο της μητέρας του σε μια έξαρση θρησκευτικής βίας στην παραγκούπολη, την γνωριμία του με ένα ορφανό κορίτσι, τη Λατίκα, την εκμετάλλευση του ιδίου, του μεγάλου αδερφού του, Σαλίμ, και της Λατίκα, από μαφιόζους, τη διαφυγή των δύο αδελφών κλπ. Όμως, ο έρωτας για τη Λατίκα έμενε ζωντανός και μετά από χρόνια την αναζητά και την βρίσκει. Όμως, ο Σαλίμ φαίνεται να παίρνει το στραβό δρόμο και συνεργάζεται με άλλον μαφιόζο και ουσιαστικά απάγει τη Λατίκα.
Ενώ οι ερωτήσεις του τηλεπαιχνιδιού ολοένα και δυσκολεύουν, η ιστορία του Τζαμάλ εξελίσσεται. Και στο άμεσο παρελθόν, μετά από χρόνια, εντοπίζει τον Σαλίμ στην υπηρεσία του μαφιόζου Τζαβέντ, και τη Λατίκα έρμαιο στις ορέξεις του μαφιόζου.
Και παίρνει την απόφαση να συμμετάσχει στο τηλεπαιχνίδι, όντας η μόνη του ευκαιρία να τον δει η Λατίκα. Κι ενώ ο αρχηγός της αστυνομίας πείθεται για την αθωότητά του, του επιτρέπεται να συνεχίσει να παίζει στο τηλεπαιχνίδι και να διαγωνιστεί για την τελευταία ερώτηση, για το μεγαλύτερο χρηματικό έπαθλο...
Άραγε, ποιο ήταν το πραγματικά μεγαλύτερο έπαθλο για τον Τζαμάλ; Το χρήμα, η δόξα, ή μήπως η αληθινή αγάπη που ναι μεν δεν αγοράζεται με χρήματα, ίσως όμως τα χρειάζεται για να επιβιώσει;

Ως γνωστόν, η ταινία, βρετανικής και ινδικής παραγωγής, απέσπασε 8 βραβεία Όσκαρ τον περασμένο Φεβρουάριο, καθώς και αρκετά ακόμη βραβεία σε ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Ολλανδία και Καναδά.
Στην Ελλάδα η ταινία πήρε διανομή στις 5 Μαρτίου 2009.

Slumdog Millionaire - स्लमडॉग मिलियनेयर (2008)Σκηνοθεσία: Danny Boyle, Loveleen Tandan
Σενάριο: Simon Beaufoy, Vikas Swarup
Πρωταγωνιστούν: Dev Patel, Freida Pinto, Madhur Mittal, Ankur Vikal, Mahesh Manjrekar, Anil Kapoor
Διάρκεια: 120'

Δείτε το τρέηλερ

11ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης –
Εικόνες του 21ου Αιώνα
13-22 Μαρτίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟY


Το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου αιώνα, θα πραγματοποιηθεί από τις 13 έως τις 22 Μαρτίου στο πλαίσιο της ετήσιας δραστηριότητας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στις αίθουσες ΟΛΥΜΠΙΟΝ, ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ, ΤΖΟΝ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ, στην αίθουσα του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΓΚΑΙΤΕ και στην αίθουσα του ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης γιορτάζει για ενδέκατη συνεχή χρονιά την ανήσυχη, σε διαρκή αναμόρφωση και εγρήγορση, τέχνη του ντοκιμαντέρ, αναζητώντας αδιάκοπα τις εικόνες εκείνες της κοινωνικής, ιστορικής, πολιτικής και, πάνω από όλα, ανθρώπινης πραγματικότητας του νέου αιώνα, που λειτουργούν ως εφαλτήριο για περιπετειώδεις κινηματογραφικές περιπλανήσεις.

Χρόνο με το χρόνο οι «συνοδοιπόροι» του φεστιβάλ πληθαίνουν, κάτι που αποδεικνύει όχι μόνο το ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον για τις ταινίες τεκμηρίωσης, αλλά και την επιτυχία της διοργάνωσης, που κατάφερε πολύ γρήγορα να καθιερωθεί στη συνείδηση επαγγελματιών και κοινού ως μια από τις σημαντικότερες του χώρου. Το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης φιλοδοξεί και φέτος, μέσα από το πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα του - μια επιλογή από ό,τι καλύτερο συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο χώρο - αλλά και τις παράλληλες δράσεις του, να ενημερώσει, να κινητοποιήσει αλλά και να συγκινήσει το κοινό του.

Από την διεύθυνση: http://tdf.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=6&&page=775&newsid=1084

Η Σκόνη του Χρόνου

Παραμονές του 2000, ο Α, ένας χωρισμένος σκηνοθέτης ζει μεταξύ Βερολίνου και Ρώμης μαζί με την κόρη του, που αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα λόγω της διάλυσης της οικογένειας και συχνά εξαφανίζεται. Την ίδια περίοδο σκηνοθετεί μια ταινία στη Ρώμη με βάση την ιστορία της μητέρας του, Ελένης, μιας ελληνίδας που μετά τον εμφύλιο είχε διαφύγει στη Σοβιετική Ένωση, βασισμένος στα γράμματα που έστελνε η μητέρα του στον φυλακισμένο στη Σιβηρία πατέρα του.
Μέσα από εκπληκτικές σκηνοθετικές εναλλαγές επιτυγχάνεται μια αναδρομή από το παρόν στο παρελθόν, σε ορισμένα από τα γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα και σημάδεψαν την πορεία της ζωής και του ιδίου του πρωταγωνιστή, αλλά και της μητέρας του. Από τη μια, ο Α, που έχει ζήσει μακριά από τη μητέρα του, στις ΗΠΑ, μαζί με την αδερφή του γερμανοεβραίου φίλου της μητέρας του και δεν έχει δει ποτέ τον πατέρα του. Από την άλλη, η Ελένη, που όλα αυτά τα χρόνια δεν έπαψε να αναζητεί τον αγαπημένο της, έχοντας τη συμπαράσταση του γερμανοεβραίου φίλου της, πρώτα στη Σοβιετική Ένωση κι έπειτα στις ΗΠΑ.
Σε όλη αυτήν την πορεία του παρελθόντος, η σμίξη των δύο αγαπημένων θα επέλθει, και στο παρόν οι γονείς θα πραγματοποιήσουν το πρώτο τους κοινό ταξίδι, για να επισκεφτούν τον γιο τους στο Βερολίνο, ένα ταξίδι γεμάτο αναμνήσεις, ένα πρώτο ταξίδι που έμελλε να είναι και το τελευταίο.
Οι εναλλαγές μεταξύ του παρόντος και του παρελθόντος είναι εκπληκτικές. Μια ιστορία που εκτυλίσσεται διαρκώς στο παρόν, με τη σκηνοθεσία της ταινίας και την εξαφάνιση της κόρης, με σκηνές του παρελθόντος σε απόλυτη χρονική συνέπεια και συνέχεια, που αποκαλύπτουν την ιστορία της Ελένης, την ιστορία που ήθελε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής να σκηνοθετήσει. Το τέλος της ταινίας αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Η λύση της ιστορίας επέρχεται με τη σύνδεση τριών γενεών, με την εκπλήρωση του μεγάλου ταξιδιού-προορισμού και με την αισιοδοξία για το μέλλον.

Είναι η πιο πρόσφατη ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Διανομή στις αίθουσες στη χώρα μας πήρε στις 12 Φεβρουαρίου, παράλληλα με την προβολή της στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Πολλοί κριτικοί δεν μίλησαν με καλά λόγια για την ταινία, χαρακτηρίζοντάς την ως από τις χειρότερες του Αγγελόπουλου. Προσωπικά, μη έχοντας δει καμία άλλη ταινία του Αγγελόπουλου, έχω να πω πως αν αυτή είναι από τις χειρότερες, τότε οι υπόλοιπες θα είναι αριστουργήματα, γιατί "Η Σκόνη του Χρόνου" είναι πραγματικά ένα σπουδαίο έργο τέχνης που αγγίζει την τελειότητα και αγγίζει τον θεατή τόσο συναισθηματικά όσο και οπτικο-μουσικά, με όλα αυτά τα μαγικά πλάνα και την εκπληκτική μουσική που τα συνοδεύει. Η περιγραφή των γεγονότων του παρελθόντος είναι απλή, απέριττη, με κάποιες υπερβολές όπου χρειάζεται. Ως προς τη θεματική της, η ταινία παρακολουθείται με μεγάλο ενδιαφέρον και δεν κουράζει σε καμία περίπτωση. Εξάλλου ξεκινώντας να δει κανείς την ταινία, ξέρει ότι θα δει Αγγελόπουλο.

The Dust of Time (2008)
Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Αγγελόπουλος
Σενάριο: Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Πέτρος Μαρκάρης, Tonino Guerra
Πρωταγωνιστούν: Willem Dafoe, Bruno Ganz, Michel Piccoli, Irène Jakob, Christiane Paul, Tiziana Pfiffner
Διάρκεια: 125'


Δείτε το τρέηλερ

12

Ένας νεαρός Τσετσένος κατηγορείται για τη δολοφονία του Ρώσου πατριού του, που τύγχανε και αξιωματικός του στρατού. 12 ένορκοι θα κρίνουν αν ο νεαρός καταδικαστεί ή αν τον αφήσουν ελεύθερο. Μερικοί από τους 12 ενόρκους είναι: ένας ρατσιστής ταξιτζής, ένας ύποπτος γιατρός, ένας τηλεοπτικός παραγωγός, ένας επιζώντας του Ολοκαυτώματος, ένας φιγουράτος μουσικός, ένας διαχειριστής νεκροταφείου κλπ.
Το κάθε ένα από τα 12 αυτά πρόσωπα αντιπροσωπεύει μία από τις υπάρχουσες κοινωνικές συνιστώσες που εντέλει δίνουν την συνισταμένη της πάλαι ποτέ γεμάτης κλέους Ρωσίας.
Τι γίνεται όταν καλούνται να αποφασίσουν για την αθωότητα ή μη ενός ανθρώπου; Τι γίνεται όταν κρατούν στα χέρια τους τις τύχες του; Μπορούν να μείνουν "ηθικοί" και άμεμπτοι ή επηρεάζονται; Η απόφαση θα είναι καταδικαστική και συνάμα σωτήρια ή θα είναι αθωωτική, αλλά συνάμα καταδικαστική; Πόσο λεπτή μπορεί να είναι αυτή η ισορροπία αθώωσης και καταδίκης; Πόσο επηρεάζει η σύγχρονη ρωσική κοινωνία μια τέτοια απόφαση;

Μια εξαιρετική ταινία, που κάνει τον θεατή να σκεφτεί για τις αποφάσεις που παίρνει, ιδιαίτερα όταν αφορούν άλλους, που κάνει τον θεατή να λαμβάνει υπ' όψιν όλες τις παραμέτρους που μπορούν να επηρεάσουν μια απόφαση καθώς και να αναλογιστεί τις συνέπειες που μπορεί αυτή η απόφαση να έχει.
Η ταινία είχε προταθεί για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας το 2008, καθώς και για το Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 2007, ενώ το 2008 απέσπασε το βραβείο κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ του Κάρλοβυ Βάρυ. Είναι η πιο πρόσφατη ταινία του σπουδαίου Ρώσου σκηνοθέτη Никита Михалков (Nikita Mikhalkov) και αποτελεί ριμέικ της ταινίας του Sidney Lumet "12 Angry men" του 1957, προσαρμοσμένη φυσικά στα δεδομένα της σύγχρονης ρωσικής κοινωνίας και στα γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος, αλλά και του παρόντος. Διανομή στη χώρα μας πήρε μόλις την περασμένη Πέμπτη.

Όσοι αναγνώστες επιθυμούν να παρακολουθήσουν την ταινία και βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη, μπορούν να έρθουν στον κινηματογράφο Βακούρα τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου και ώρα 20:10 ή να επικοινωνήσουν μαζί μου μέχρι τις 15:00 της ίδιας ημέρας μέσω της παρούσας ιστοσελίδας για περισσότερες λεπτομέρειες.

12 разгневанных мужчин (2007)
Σκηνοθεσία: Nikita Mikhalkov
Σενάριο: Nikita Mikhalkov, Vladimir Moiseyenko, Aleksandr Tovototsky
Πρωταγωνιστούν: Sergey Makovetsky, Sergey Garmash, Aleksei Petrenko, Yuriy Stoyanov, Sergey Gazarov, Nikita Mikhalkov, Mikhail Yevremov, Valentin Gaft
Διάρκεια: 159'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας