16 Οκτ 2021

Αυτά που λέμε κι αυτά που κάνουμε

 

Ο Μαξίμ έχει μόλις χωρίσει από μια παράξενη, αλλά παράφορη, σχέση που είχε και χρειάζεται να φύγει από το Παρίσι, για να πάει στην εξοχή να αλλάξει παραστάσεις. Προορισμός του η έπαυλη του ξαδέρφου του, Φρανσουά. Όμως, ο Φρανσουά λείπει εκτάκτως για δουλειές, και τον Μαξίμ υποδέχεται η νέα σύζυγος του Φρανσουά, η Νταφνέ, που είναι έγκυος. Μη έχοντας τι να κάνουν αυτές τις μέρες, η Νταφνέ αναλαμβάνει να ξεναγήσει τον Μαξίμ στην περιοχή, ενώ παράλληλα θα αρχίσουν οι δυο τους να αφηγούνται ο ένας στον άλλο τις στιγμές του πρόσφατου παρελθόντος, που τους έφεραν στην κατάσταση αυτή. Μέσα από γνωριμίες, σχέσεις και συμπτώσεις, σιγά σιγά ξετυλίγεται το κουβάρι της ζωής των πρωταγωνιστών μας, τόσο των δύο που έχουμε μπροστά μας όσο και των δευτερευόντων που παίζουν όμως καθοριστικό ρόλο σ’ αυτό που έχουμε σήμερα.

Η ταινία έχει σπονδυλωτή δομή και κάνει συνεχώς τη διαδρομή από το παρελθόν στο παρόν και πάλι πίσω, μέσα από τη διαφορετική οπτική του κάθε πρωταγωνιστή. Αρκετές φορές μια ιστορία ζωής δεν μπορεί να γίνει πλήρως αντιληπτή, όταν λείπουν κάποια στοιχεία, όταν ο κάθε άνθρωπος εστιάζει μόνο στη δική του πλευρά και δεν κοιτάζει την πλευρά των άλλων εμπλεκομένων. Μέσα σε όλα αυτά, κεντρικό ρόλο παίζει ο έρωτας, που είναι αυτός που κινεί τα νήματα στις ζωές των πρωταγωνιστών και τους οδηγεί σε κρίσιμες αποφάσεις, άλλοτε ορθές, άλλοτε λανθασμένες. Ή μήπως οι φαινομενικά ορθές αποφάσεις είναι οι πραγματικά λανθασμένες και το αντίθετο; Η ταινία δε θέλει να πάρει θέση ως προς την ορθότητα, αναλώνεται σε μια αέναη φιλοσοφική αναζήτηση, όπου το ορθό είναι πάντα σχετικό, και αφήνει τα πράγματα να εξελιχθούν, βάσει του πώς πραγματικά νιώθει ο κάθε πρωταγωνιστής μια δεδομένη στιγμή. Κι όλα αυτά μέσα σε ένα ειδυλλιακό αγροτικό τοπίο, μακριά από το θόρυβο και την πολυκοσμία, εκεί που τα συναισθήματα γίνονται πιο έντονα και πιο αυθεντικά.
Η ταινία είχε αρκετές υποψηφιότητες σε φεστιβάλ ανά την Ευρώπη, ενώ η Εμιλί Ντεκέν τιμήθηκε με βραβείο
César β’ γυναικείου ρόλου. Στη χώρα μας, προβλήθηκε αρχικά στο διαδικτυακό 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το Νοέμβριο του 2020, ενώ διανομή στις αίθουσες πήρε το καλοκαίρι του 2021.

Les choses quon dit, les choses quon fait (2020)
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Emmanuel Mouret
Πρωταγωνιστούν:
Camélia Jordana, Niels Schneider, Vincent Macaigne, Émilie Dequenne, Jenna Thiam, Guillaume Gouix, Julia Piaton, Louis-Do de Lencquesaing
Διάρκεια: 122’

 

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

 

Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Άλεξ στη Θεσσαλονίκη στις 25 Σεπτεμβρίου 2021

24 Σεπ 2021

Οι εκκεντρικοί

 

Ο Μάρκους, Δανός μισθοφόρος στο Αφγανιστάν, αναγκάζεται να γυρίσει πίσω στη Δανία, όταν σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα, σκοτώνεται η σύζυγός του μπροστά στα μάτια της κόρης τους, Ματίλντε. Ο ίδιος, αποξενωμένος από την οικογένειά του, προσπαθεί με δυσκολία να τα βρει με την κόρη του και να γίνει ο πατέρας που δεν υπήρξε ποτέ.
Εκεί πάνω, όμως, εμφανίζεται ο Ότο, ένας άνεργος και σακάτης στατιστικολόγος, του οποίου οι θεωρίες δε λαμβάνουν της προσοχής της ακαδημαϊκής κοινότητας, ο οποίος τύχαινε να συνταξιδεύει με την άτυχη γυναίκα και την κόρη στο ίδιο βαγόνι. Με τη βοήθεια δύο φίλων του, του χάκερ Λέναρτ και του κομπιουτερά Εμεντάλερ, καταφέρνουν να πείσουν το Μάρκους ότι το δυστύχημα δεν ήταν τυχαίο, αλλά προσχεδιασμένο από μια συμμορία, καθώς στο ίδιο βαγόνι ταξίδευε και σκοτώθηκε ένας βασικός μάρτυρας στη δίκη της συμμορίας.
Έτσι οι τέσσερεις άνδρες αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση από τους ανθρώπους, που θεωρούσαν υπαίτιους για το θάνατο της γυναίκας του Μάρκους. Όμως, τα πράγματα από την αρχή φαίνεται να μην πηγαίνουν και τόσο καλά…

Η ταινία αποτελεί μια μαύρη κωμωδία, όπου πρωταγωνιστούν μερικοί από τους πιο γνωστούς ηθοποιούς της Δανίας, σε ρόλους που δεν τους έχουμε ξαναδεί. Κρύβει μέσα της το δραματικό στοιχείο, καθώς και την αγωνία που προκαλεί στο θεατή ο αγώνας για την επικράτηση του καλού απέναντι στο κακό, ή τουλάχιστον αυτού που παρουσιάζεται ως καλό απέναντι στο κακό. Ουσιαστικά, από τη μία πλευρά έχουμε τους πρωταγωνιστές, το καλό, που ο καθένας για δικούς του λόγους θέλει να πετύχει η επιχείρηση. Από την άλλη, έχουμε το κακό, που δέχεται ένα πλήγμα και δρα έτσι όπως ξέρει να δρα, χωρίς όμως να ξέρει πραγματικά το λόγο για τον οποίο γίνονταν όλα αυτά. Έτσι, μέσα από ένα ντόμινο συμπτώσεων, καταλήγουμε σε ένα αιματοκύλισμα που θα μπορούσε να αποφευχθεί. Βέβαια, αν είχε αποφευχθεί, δε θα είχαμε ταινία…
Η ταινία απέσπασε βραβεία εντός και εκτός Δανίας. Στη χώρα μας πήρε διανομή στις 9 Σεπτεμβρίου 2021.

 

Retfærdighedens Ryttere (2020)
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Anders Thomas Jensen
Πρωταγωνιστούν: Mads Mikkelsen, Nikolaj Lie Kaas, Lars Brygmann, Nicolas Bro, Andrea Heick Gadeberg, Gustav Lindh, Rolland Møller, Albert Rudbeck Lindhardt
Διάρκεια: 116’

 

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

 

Βαθμολογία υπογράφοντος: 7/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Άλεξ στη Θεσσαλονίκη στις 10 Σεπτεμβρίου 2021

Η ελπίδα του κόσμου

 

Μασσαλία του σήμερα. Μια οικογένεια βιοπαλαιστών συγκεντρώνεται στο μαιευτήριο για να υποδεχτεί τη γέννηση της μικρής Γκλόρια. Η νεαρή μητέρα είναι άνεργη και βρίσκεται στο ψάξιμο εργασίας, ο σύζυγός της εργάζεται περιστασιακά ως οδηγός μισθωμένου ταξί για τουρίστες, η ετεροθαλής αδερφή της είναι φευγάτη και μαζί με το σύντροφό της διατηρούν ένα κατάστημα πάρε-δώσε, η μητέρα της δουλεύει ως νοσοκόμα και ο πατριός της, τον οποίο έχει σαν πατέρα, είναι οδηγός αστικού λεωφορείου. Μια σειρά από ατυχή γεγονότα θα φέρουν όλους τους πρωταγωνιστές σε δύσκολη θέση, ενώ μέσα σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η αποφυλάκιση του βιολογικού πατέρα της πρωταγωνίστριας, ο οποίος θα προσπαθήσει να φανεί αντάξιος του ρόλου του, ενός ρόλου που στέρησε ο ίδιος από την οικογένειά του στο παρελθόν.

Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, γνωστός μας από τα «Χιόνια του Κιλιμάντζαρο», βασίζεται πάνω στο κλασικό του καστ ηθοποιών και μας προσφέρει ένα γλυκόπικρο οικογενειακό δράμα, προσαρμοσμένο αριστοτεχνικά στις δύσκολες οικονομικο-κοινωνικές συνθήκες της εποχής μας. Ο ερχομός ενός νέου μέλους στην οικογένεια, όσο κι αν αποτελεί ένα λόγο χαράς και ευτυχίας, δεν μπορεί να σταθεί ικανός να εξομαλύνει τις ισορροπίες, καθώς η κοινωνία έχει άλλα σχέδια. Σε μια τέτοια κοινωνία, όσο πιο ισχυροί είναι οι δεσμοί σε μια οικογένεια, τόσο πιο ευτυχισμένη μπορεί να είναι. Όσο όλοι ενεργούν για το σύνολο, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούν να υπάρξουν. Η ταινία μας μιλάει για την αλληλεγγύη, ενώ θίγει ταυτόχρονα και το θέμα της επανένταξης στην κοινωνία.
Η ταινία απέσπασε βραβείο γυναικείας ερμηνείας στη Βενετία για την Αριάν Ασκαρίντ. Στη χώρα μας, σύμφωνα με κάποιες ιστοσελίδες, πήρε διανομή στις 29 Οκτωβρίου 2020.

 

Gloria mundi (2019)
Σκηνοθεσία: Robert Guédiguian
Σενάριο: Robert Guédiguian, Serge Valletti
Πρωταγωνιστούν: Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin, Gérard Meylan, Anaïs Demoustier, Robinson Stévenin, Lola Naymark, Grégoire Leprince-Ringuet
Διάρκεια: 106’

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

 

Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Φλοίσβος στην Αλεξανδρούπολη στις 31 Αυγούστου 2021

Ένας θρίαμβος

 

Ο Ετιέν είναι ένας άνεργος ηθοποιός, ο οποίος αναλαμβάνει να δημιουργήσει μια θεατρική ομάδα από κατάδικους σε μια φυλακή. Το έργο του είναι εξ αρχής δύσκολο, καθώς έχει να χειριστεί ανθρώπους με παραβατικό παρελθόν, οι οποίοι όμως από την πλευρά τους ξέρουν ότι σε λίγο καιρό θα πάρουν εξιτήριο και βλέπουν τη συμμετοχή τους στην ομάδα ως μια ευκαιρία για την επανένταξή τους στην κοινωνία, κάτι που τόσο καιρό περιμένουν.
Ο Ετιέν επιλέγει για το λόγο αυτό να ανεβάσει ένα δύσκολο έργο, το «Περιμένοντας τον Γκοντό», καθώς θεωρεί ότι η όλη ατμόσφαιρα του έργου θα ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία του περίεργου αυτού θιάσου του και ότι οι πρωταγωνιστές-ρόλοι έχουν κάτι κοινό με τους πρωταγωνιστές-ηθοποιούς. Μετά από πολλούς μήνες πρόβας και ταυτόχρονα παραμέλησης του εαυτού του, ο Ετιέν θα βρεθεί κοντά στην ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας και πλέον θα απομένει η έγκριση από το σωφρονιστικό ίδρυμα, ώστε η παράσταση αυτή να παιχτεί και σε άλλα θέατρα στη Γαλλία.

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στη Σουηδία τη δεκαετία του 1980, όταν ένας  θίασος από κατάδικους κλήθηκε να παρουσιάσει το «Περιμένοντας τον Γκοντό» σε θέατρο στη Στοκχόλμη. Ο πρωταγωνιστής μας εδώ αναγνωρίζει τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ηθοποιοί του, αλλά δεν θέλει να τους ξεχωρίσει από κάποιους πραγματικούς ηθοποιούς. Αντίθετα μάλιστα, αν και ξέρει ότι δεν είναι κανονικοί ηθοποιοί, στέκεται πάντα στο πλευρό τους, όπως θα έκανε ένας πραγματικός συνεργάτης, ώστε να αποδείξει ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην επιτυχία. Πέρα όμως από την προσδοκία και της προσωπικής του επιτυχίας και αναγνώρισης, θα βρεθεί ο ίδιος εν τέλει στο επίκεντρο του θεάτρου του παραλόγου.
Η ταινία απέσπασε το βραβείο καλύτερης κωμικής ταινίας στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου. Τη στιγμή που γράφεται το παρόν κείμενο, η ταινία δεν έχει πάρει ακόμη ευρεία διανομή στις αίθουσες τόσο στη χώρα μας όσο και παγκοσμίως, παρά μόνο έχει συμμετοχές σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο.

 

Un triomphe (2020)
Σκηνοθεσία: Emmanuel Courcol
Σενάριο: Emmanuel Courcol, Khaled Amara, Thierry de Carbonnières
Πρωταγωνιστούν: Kad Merad, David Ayala, Lamine Cissokho, Sofian Khammes, Pierre Lottin, Wabinlé Nabié, Aleksandr Medvedev, Saïd Benchnafa, Marina Hands, Laurent Stocker, Mathilde Courcol-Rozès
Διάρκεια: 105’

 

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας

 

Βαθμολογία υπογράφοντος: 8+/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Φλοίσβος στην Αλεξανδρούπολη στις 29 Αυγούστου 2021

29 Αυγ 2021

Ο άνθρωπος που πούλησε το δέρμα του

 

Ράκα, Συρία 2011. Ο Σαμ Αλί θέλει να παντρευτεί την κοπέλα του, Αμπίρ, όμως οι γονείς της την δίνουν σε έναν αξιωματούχο της συριακής πρεσβείας στο Βέλγιο. Ο Σαμ Αλί έχοντας κάποια τραβήγματα με το νόμο και ενώ οι σειρήνες του εμφυλίου αρχίζουν δειλά δειλά να ηχούν, δραπετεύει στο γειτονικό Λίβανο. Εκεί, σε μια έκθεση τέχνης συναντάει τον Τζέφρι, έναν εκκεντρικό Βέλγο καλλιτέχνη που του προσφέρει μια ευκαιρία δουλειάς, ώστε και να βγάλει τα προς το ζην αλλά και να αποκτήσει νόμιμα χαρτιά καθώς και βίζα για την Ευρώπη. Το μόνο που θα έκανε ο Σαμ Αλί ήταν να διαθέσει την πλάτη του, ώστε ο Τζέφρι να φτιάξει ένα τατουάζ και να πηγαίνει μαζί του στις διάφορες εκθέσεις ως ζωντανό έκθεμα.
Άραγε, θα μπορούσε να συναινέσει σε μια τέτοια ταπείνωση; Θα ήταν περήφανος για τον εαυτό του, αν μαθευόταν στην πατρίδα του τι δουλειά έκανε; Μήπως το γεγονός ότι θα πήγαινε σε μια έκθεση στο Βέλγιο, θα έκαμπτε τις όποιες αμφιβολίες του, έχοντας κατά νου ότι θα βρισκόταν κοντά στην αγαπημένη του, έστω κι αν ήταν αδύνατο να την διεκδικήσει ξανά; Ποια θα ήταν τα πραγματικά του κίνητρα για να ακολουθήσει κάτι τέτοιο και ως πότε θα μπορούσε να υποστεί αυτό το μαρτύριο;

Η ταινία έχει βασιστεί πάνω στο έργο "Τιμ" του Βέλγου καλλιτέχνη Βιμ Ντελβουά. Η Τυνήσια σκηνοθέτις Κάουτερ Μπεν Χανία, μέσω του πρωταγωνιστή της, θέλει να μας δείξει πώς στη σύγχρονη εποχή το χρήμα κινεί τα πάντα, εξαγοράζει ελπίδες και προσδοκίες, καταρρακώνει αξιοπρέπειες και γκρεμίζει τα ήθη. Ο Σαμ Αλί είναι ένας άνθρωπος που θέλει να ξεφύγει από έναν κόσμο που δεν του ταιριάζει, γιατί αυτός ο κόσμος του στέρησε την αγαπημένη του, την οποία ονειρεύεται να ακολουθήσει όπου κι αν αυτή πάει. Όταν του δίνεται η ευκαιρία, μέσω μιας εξευτελιστικής για τα ήθη του τόπου του πρότασης, θα συναινέσει ώστε ο ίδιος να γίνει ένα αντικείμενο, ένα έκθεμα, χωρίς όμως ο ίδιος να μπορεί να κατανοήσει την πραγματική του θέση. Κάτι που θα γίνει πολύ αργά...
Η ταινία αποτέλεσε πρόταση της Τυνησίας για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, όπου έφτασε μέχρι την τελική 15άδα. Έχει αποσπάσει βραβείο ανδρικής ερμηνείας στη Βενετία και σεναρίου στη Στοκχόλμη. Στη χώρα μας η ταινία πήρε διανομή στις 10 Ιουνίου 2021.

Ar-rajul alladi ba a zahrihu (2020 - الرجل الذي باع ظهره)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Kaouther Ben Hania
Πρωταγωνιστούν: Yahya Mahayni, Dea Liane, Koen De Bouw, Monica Bellucci, Saad Lostan, Darina Al Joundi, Jan Dahdouh, Christian Vadim, Wim Delvoye
Διάρκεια: 104'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7,5/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Άλεξ στη Θεσσαλονίκη στις 28 Αυγούστου 2021