11 Νοε 2019

Επιστροφή στο Μπελ Επόκ

Ο Βίκτορ είναι ένας 60χρονος γελοιογράφος που νιώθει ότι ο γάμος του παραπαίει. Έχοντας παραδεχτεί ότι τα πράγματα δεν μπορούν να βελτιωθούν, μοιάζει να έχει συμβιβαστεί με την πορεία των πραγμάτων, ενώ η γυναίκα του που έχει εραστή τον καλύτερό του φίλο, τον διώχνει από το σπίτι.
Τότε απευθύνεται σε μία κινηματογραφική παραγωγή για κάτι που θα τον κάνει να ξανανιώσει όπως πρώτα. Αυτή η παραγωγή αναπαράγει με πειστικότητα σκηνικά και στιγμές όπως αυτά είχαν συμβεί στο παρελθόν. Ο Βίκτορ ζητάει από την παραγωγή να τον μεταφέρει 40 χρόνια πίσω, για να ξαναζήσει την πιο σημαντική ημέρα της ζωής του, την ημέρα που γνώρισε τη γυναίκα του. Με εφόδιο τα σκίτσα του Βίκτορ, η παραγωγή θα καταφέρει στα στούντιό της να στήσει ολόκληρο το σκηνικό εκείνης της ημέρας στο καφέ Belle Époque της Λυών.

Η ταινία αποτελεί μια ταινία μέσα σε ταινία, είναι φόρος τιμής στον ίδιο τον κινηματογράφο και στον τρόπο που αυτός αναπαριστά το κλίμα και τα γεγονότα παλαιότερων εποχών, τις ανησυχίες των δημιουργών για την τελειότητα και κατ' επέκταση την αλήθεια που ο κινηματογράφος κρύβει μέσα του. Μέσα από την αναπαράσταση εκείνης της ημέρας, που το κάθε της καρέ θα αφυπνίσει την ανάμνηση του πρωταγωνιστή, ο θεατής θα μεταφερθεί από το παρόν στο παρελθόν και πάλι ξανά πίσω μέσα από έναν καταιγισμό εικόνων και λέξεων και μέσα από μια έκρηξη συναισθημάτων. Είναι τόσο αμφίδρομη αυτή η σχέση παρόντος και παρελθόντος που και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές δεν ξέρουν σε ποια ακριβώς χρονική στιγμή βρίσκονται. 'Ετσι ακριβώς είναι και ο κινηματογράφος κι αυτή η ταινία είναι μια ευφάνταστη απεικόνισή του. Τους ρόλους των πρωταγωνιστών υποστηρίζουν ορισμένοι από τους σημαντικότερους Γάλλους ηθοποιούς τόσο της νέας όσο και της προηγούμενης γενιάς.
Η ταινία προβλήθηκε στο 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

La Belle Époque (2019)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Nicolas Bedos
Πρωταγωνιστούν: Daniel Auteuil, Guillaume Canet, Fanny Ardant, Doria Tillier, Pierre Arditi, Denis Podalydès, Michaël Cohen
Διάρκεια: 115'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8,5/10

60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ειδικές Προβολές
09/11/2019 - αίθουσα Ολύμπιον 20:30

Η γυναίκα των δακρύων

Βρισκόμαστε στη Γουατεμάλα μετά την πτώση της δικτατορίας. Ο στρατηγός Μοντεβέρδε κρίνεται ένοχος από το δικαστήριο για τη γενοκτονία που διέπραξε εναντίον των αυτόχθονων πληθυσμών και τα λοιπά εγκλήματα κατά τη δεκαετία του '80, όμως η απόφαση ακυρώνεται για δικονομικούς λόγους.
Περιορισμένος στην πολυτελή βίλα του βιώνει την κατακραυγή του λαού που καθημερινά και νυχθημερόν διαδηλώνει εναντίον του και εναντίον της άδικης απόφασης του δικαστηρίου. Ταυτόχρονα, το υπηρετικό προσωπικό, που ανήκει σε μία από τις φυλές που ο ίδιος κατακρεούργησε, παραιτείται και φεύγει από το σπίτι, εκτός από την κύρια υπηρέτρια. Έτσι στο σπίτι θα μείνει μόνος του με τη σύζυγο, την κόρη και την εγγονή του, καθώς και τον πιστό του σωματοφύλακα.
Μέσα στο σπίτι η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη. Η εγγονή προσπαθεί να καταλάβει γιατί γίνεται όλο αυτό που γίνεται, η κόρη δεν μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα και να πει την αλήθεια, ενώ και η ίδια δεν ξέρει τι έχει απογίνει ο πατέρας της κόρης της, και η σύζυγος ξέρει, αλλά δε μιλάει.
Τις νύχτες ο στρατηγός ακούει έντρομος μία γυναίκα να κλαίει μέσα στο σπίτι, όμως δεν μπορεί να την βρει πουθενά. Πλήρως αμετανόητος για τις πράξεις του, είναι ο μόνος εκεί μέσα που ακούει αυτό το κλάμα, ένα κλάμα που έρχεται να τον στοιχειώσει. Κι όταν αυτό δεν τα καταφέρνει, μία μυστηριώδης γυναίκα θα εμφανιστεί μέσα από το πλήθος των διαδηλωτών, θα περάσει απαρατήρητη, θα γίνει η νέα υπηρέτρια και θα ζητήσει εκδίκηση...

Η ταινία αναμειγνύει ορισμένα ιστορικά γεγονότα με μυθοπλασία και έχει αρκετά στοιχεία τρόμου. Η εθνοκάθαρση των περασμένων δεκαετιών έχει αφήσει το στίγμα της στην κοινωνία της Γουατεμάλας, όμως πλέον είναι η ώρα για τη μεγάλη αλλαγή. Ο κόσμος έχει αφυπνιστεί και πλέον μπορεί ελεύθερα να εκφραστεί. Όμως, ο φόβος για το απολίθωμα της δικτατορίας παραμένει. Ο τρόμος που προκαλεί ακόμη κι ένας γερασμένος στρατηγός στην ίδια του την οικογένεια δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται. Κι όσο κι αν η οικογένεια, τουλάχιστον τα νεότερα μέλη, θέλει να αποτινάξει από πάνω της τη ρετσινιά, μόνο η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας μπορεί να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο. Κι εδώ είναι που έρχεται η μυστηριώδης γυναίκα, που αναφέρθηκε παραπάνω. Ο λατινοαμερικανικός μύθος της γυναίκας που κλαίει παίρνει σάρκα και οστά στο πρόσωπο μιας γυναίκας μιας κατακρεουργημένης φυλής, μιας νεαρής κοπέλας που θα ζητήσει η ίδια την απονομή της δικαιοσύνης μέσω της συνειδητοποίησης.
Η ταινία έχει αποσπάσει βραβεία σε Βενετία και Σαν Σεμπαστιάν, ενώ στη χώρα μας προβλήθηκε στο 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

La Llorona (2019)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Jayro Bustamante
Πρωταγωνιστούν: María Mercedes Coroy, Sabrina De La Hoz, Margarita Kenéfic, Julio Diaz, María Telón, Juan Pablo Olyslager, Ayla-Elea Hurtado
Διάρκεια: 96'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7,5/10

60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ανοιχτοί Ορίζοντες (Κυρίως Πρόγραμμα)
07/11/2019 - αίθουσα Φρίντα Λιάππα 20:45
09/11/2019 - αίθουσα Σταύρος Τορνές 15:30 

4 Νοε 2019

Κι εγένετο φως

Ο Μίλαν δουλεύει ως οικοδόμος στη Γερμανία και επιστρέφει για τα Χριστούγεννα στο χωριό του στη Σλοβακία και στην οικογένειά του, τη γυναίκα και τα τρία του παιδιά. Η χαρά, όμως, για την επιστροφή του μετριάζεται από ένα τραγικό συμβάν, που έχει συγκλονίσει το χωρίο. Ένας έφηβος μαθητής έχει αυτοκτονήσει στις γραμμές του τρένου.
Στην κηδεία του μαθητή, ο Μίλαν θα αρχίσει να διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσον αφορά το συμβάν κι ότι ο μεγάλος του γιος ενδεχομένως να εμπλέκεται στην εξώθηση του νεαρού στην αυτοκτονία.
Το ίδιο το χωριό φαίνεται να γνωρίζει, αλλά να προτιμά τη σιωπή. Ο Μίλαν προσπαθεί να εκμαιεύσει την αλήθεια και σύντομα θα καταλάβει την ύπαρξη μιας παραστρατιωτικής οργάνωσης που προσηλυτίζει μαθητές με σκοπό να "ξεβρωμίσει η χώρα", ενώ η στάση του τοπικού ιερέα και των τοπικών αρχών είναι μάλλον ύποπτη.
Ο Μίλαν, μέσα από όλες αυτές τις αντιξοότητες, καλείται να προστατεύσει την οικογένειά του. Είναι άγνωστο, όμως, αν μέσα σε μια τέτοια κοινωνία είναι κανείς ελεύθερος να εκφραστεί κατά συνείδηση...

Η Σλοβακία είναι μία χώρα με σκοτεινό παρελθόν, καθώς το στίγμα της συνεργασίας με τους Ναζί στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι κάτι που δεν μπορεί να σβήσει από την ψυχοσύνθεση του λαού, υφέρπει μέσα του και περιμένει την κατάλληλη στιγμή να εκδηλωθεί. Η μικρή κοινωνία του χωριού στην ταινία φαίνεται να έχει εμποτιστεί από το συγκεκαλυμμένο κήρυγμα φόβου και μίσους του ιερέα προς κάθε απόβλητο στοιχείο κι ενώ γνωρίζει, προτιμά τη σιωπή και την ασφάλεια. Ο Μίλαν, όμως, δε θέλει να συμβιβαστεί, ντρέπεται για ό,τι έχει συμβεί και θέλει να διορθώσει τα κακώς κείμενα, αλλά θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην απόδοση δικαιοσύνης ή στην ασφάλεια της οικογένειάς του. Ο δρόμος του θα είναι δύσκολος και επικίνδυνος. Βαθιά θρησκευόμενος ο ίδιος, θα βρεθεί μπροστά στην άβολη στιγμή που θα καταλάβει πως οι άνθρωποι, τους οποίους θα έπρεπε να εμπιστεύεται, δεν είναι αυτοί που θα έπρεπε να είναι. Και το συμπέρασμα είναι ότι η αδιαφορία της κοινωνίας θρέφει το φασισμό κι ότι μια πολύ μικρή μερίδα, που δεν αδιαφορεί, δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Αρκεί, όμως, να αποφασίσει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της.
Η ταινία απέσπασε το βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Κάρλοβυ Βάρυ, ενώ στη χώρα μας προβλήθηκε στο 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Nech je svetlo (2019)
Σκηνοθεσία: Marko Škop
Σενάριο: František Krähenbiel, Marko Škop, Zuzana Liová
Πρωταγωνιστούν: Milan Ondrík, Daniel Fischer, Csongor Kassai, Zuzana Konečná, František Beleš, Anikó Vargová, Ľubomír Paulovič, Katarína Kormaňáková
Διάρκεια: 93'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ανοιχτοί Ορίζοντες (Κυρίως Πρόγραμμα)
03/11/2019 - αίθουσα Μακεδονικόν 18:00
10/11/2019 - αίθουσα Παύλος Ζάννας 19:30

3 Νοε 2019

Η αόρατη ζωή της Ευρυδίκης Γκουσμάο

Ρίο ντε Τζανέιρο, δεκαετία του 50. Η Γκίντα και η Εουρίντισε είναι δύο αχώριστες αδελφές που έχουν μόλις περάσει τη φάση της ενηλικίωσης. Ζουν όμως σε μια κοινωνία που έχει μια πολύ στενή άποψη για το μέλλον των γυναικών και τις ίδιες απόψεις έχει και ο συντηρητικός πατέρας τους.
Η Γκίντα θα γνωρίσει τον έρωτα της ζωής της και θα φύγει μαζί του για την Ελλάδα, όμως θα γυρίσει απογοητευμένη και έγκυος, ενώ στο μεταξύ η Εουρίντιτσε θα έχει έναν μάλλον μη ηθελημένο γάμο. Η τελευταία φορά που οι δύο αδελφές θα δουν η μία την άλλη θα είναι το βράδυ που η Γκίντα θα φύγει για την Ελλάδα.
Όταν η Γκίντα θα επιστρέψει, η Εουρίντιτσε θα είναι ήδη στο δικό της σπίτι, ενώ ο πατέρας της μόλις την δει έγκυο, θα την διώξει από το σπίτι οριστικά. Τότε η Γκίντα θα καταφύγει σε μια φτωχογειτονιά για να γεννήσει και να μεγαλώσει το παιδί της.
Η Εουρίντιτσε δε θα μάθει ποτέ για την επιστροφή της αδερφής της, ενώ και η ίδια μέσα από το γάμο της θα αρχίσει σταδιακά να χάνει τη δίψα της για τις σπουδές πάνω στο πιάνο.
Οι δύο αδελφές ποτέ δε θα μάθουν την αλήθεια η μία για την άλλη και τα γράμματά τους δε θα έχουν βρει ποτέ παραλήπτη, χωρίς οι ίδιες να το γνωρίζουν.

Σε μια παραδοσιακή συντηρητική κοινωνία των περασμένων δεκαετιών η χειραφέτηση των γυναικών ήταν μια έννοια ουτοπική. Οι γυναίκες προορίζονταν να γίνουν νοικοκυρές, να παντρευτούν αυτόν που θα διάλεγε ο πατέρας τους και γενικά να μην κάνουν όνειρα για τη ζωή, ούτε καν μέσα στο γάμο.  Κάθε απόκλιση από τη γενική νόρμα αποτελούσε σοβαρό αμάρτημα και η οποιαδήποτε επαφή με ένα τέτοιο άτομο θεωρούταν κίνδυνος για τον κόσμο με τον οποίο θα συναναστρεφόταν. Οι δύο αδελφές, όμως, είχαν όνειρα. Η Γκίντα ήθελε να βρει εκείνη τον άνθρωπο που θα παντρευόταν, ενώ η Εουρίντιτσε ήθελε να σπουδάσει πάνω σε αυτό που αγαπούσε. Κι αν για τη μία το τίμημα ήταν να συμβιβαστεί με τη μοίρα της, έστω κι αν η επιθυμία της υφείρπε, για την άλλη το τίμημα ήταν να εκδιωχθεί από την οικογένειά της για πάντα. Οι δυο τους βρέθηκαν στο υπόλοιπο της ζωής τους έρμαια ενός φριχτού ψέματος από την ίδια τους την οικογένεια, νομίζοντας η μία για την άλλη ότι βρίσκονται πολύ πολύ μακριά.
Η ταινία βασίζεται πάνω στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάρτα Μπατάλια. Έχει προβληθεί σε αρκετά φεστιβάλ ανά τον κόσμο, ενώ έχει πάρει το βραβείο "Un certain regard" στις Κάννες και το βραβείο FIPRESCI στο φεστιβάλ του Βαγιαδολίδ. Στη χώρα μας προβλήθηκε στο 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

A vida invisível de Eurídice Gusmão (2019)
Σκηνοθεσία: Karim Aïnouz
Σενάριο: Murilo Hauser, Inés Bortagaray, Karim Aïnouz, Martha Batalha
Πρωταγωνιστούν: Carol Duarte, Julia Stockler, Fernanda Montenegro, Antônio Fonseca, Flavia Gusmão, Gregorio Duvivier, Bárbara Santos, Maria Manoella
Διάρκεια: 139'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8,5/10

60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ειδικές Προβολές
02/11/2019 - αίθουσα Φρίντα Λιάππα 18:00

15 Οκτ 2019

Παράσιτα

Η τετραμελής οικογένεια του Κι-ταεκ, ενός άνεργου οδηγού, ζει φτωχικά σε ένα ημιυπόγειο μιας κακόφημης συνοικίας. Τα βγάζουν πέρα πολύ δύσκολα, κάνοντας οποιαδήποτε δουλειά του ποδαριού μπορεί να τύχει, χωρίς όμως να μπορούν να βασιστούν μόνιμα στη λύση αυτή.
Όταν ένας φίλος του αγοριού της οικογένειας, του Κι-γου, θα φύγει για το εξωτερικό, θα προτείνει στο αγόρι μια δουλειά που μπορεί να του αποφέρει έναν ικανοποιητικό μισθό: να δουλέψει στην πλούσια οικογένεια Παρκ κάνοντας μαθήματα αγγλικών στη 16χρονη κόρη.
Τότε ο Κι-γου θα συλλάβει μαζί με την αδερφή του ένα πανούργο σχέδιο, ώστε όλη η οικογένειά του να έρθει να δουλέψει για την οικογένεια Παρκ, χωρίς όμως να γίνει αντιληπτό ότι είναι μέλη της ίδιας οικογένειας. Σ'αυτό θα βρει πρόσφορο έδαφος στην μάλλον αφελή και ευκολόπιστη κυρία Παρκ.
Κι ενώ όλα δείχνουν να πηγαίνουν σύμφωνα με το σχέδιο, μια εκδρομή της οικογένειας Παρκ, μια σφοδρή καταιγίδα και μια απρόσμενη νυχτερινή επίσκεψη θα φέρουν τα πάνω κάτω και θα οδηγήσουν τους πρωταγωνιστές σε ακραίες καταστάσεις.

Η ταινία θα λέγαμε ότι δεν μπορεί να ενταχθεί σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Συνδυάζει μυστήριο, θρίλερ και μαύρη κωμωδία που σε κρατάει σε αγωνία μέχρι το τέλος. Κι εκεί που νομίζει ο θεατής ότι όλα κυλούν ομαλά και χωρίς κάποια ιδιαίτερη συγκίνηση και αρχίζει να υποπτεύεται τι θα συμβεί στη συνέχεια, έρχεται το απροσδόκητο που καθυστερεί το προφανές και θα δώσει το έναυσμα για την ακόμη πιο εξωφρενική συνέχεια.
Η ταινία ακολουθεί ουσιαστικά μια οικογένεια φτωχοδιάβολων που πέρα από κάθε ηθικούς φραγμούς προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην και όταν της παρουσιάζεται η ευκαιρία να πιάσει την καλή, δε το αφήνει στην τύχη. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται μια οικογένεια πλουσίων, που στην επιθυμία τους για βελτίωση της ήδη καλής ζωής τους δε θα διστάσουν να πάρουν άκριτα αποφάσεις για να αλλάξουν τις όποιες μικρές ατέλειες που μπορούν να τους παρουσιαστούν. Υπάρχει, όμως, κι ένας τρίτος πόλος, που θα περιπλέξει τα πράγματα και θα δώσει το έναυσμα για την εξέλιξη και την κορύφωση της πλοκής.
Η ταινία απέσπασε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ με κορυφαίο το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Στη χώρα μας πήρε διανομή στις αίθουσες στις 10 Οκτωβρίου 2019.

Gisaengschung (기생충 - 2019)
Σκηνοθεσία: Bong Joon-ho
Σενάριο: Bong Joon-ho, Jin Won Han
Πρωταγωνιστούν: Song Kang-ho, Jang Hye-jin, Choi Woo-shik, Park So-dam, Lee Sun-kyun, Cho Yeo-jeong, Jung Ji-so, Jung Hyun-joon, Lee Jung-eun, Park Myung-hoon
Διάρκεια: 132'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8,5/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στον κινηματογράφο Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη στις 12 Οκτωβρίου 2019

18 Αυγ 2019

Το αριστούργημά μου

Ο Αρτούρο είναι ένας πρόσχαρος και ομιλητικός γκαλερίστας. Διατηρεί μια γκαλερί στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, όπου οργανώνει εκθέσεις έργων τέχνης, οι οποίες όμως δεν είναι πάντα πετυχημένες.
Ο Ρένζο είναι ένας ηλικιωμένος ζωγράφος παλαιάς κοπής. Αρκετά διάσημος παλαιότερα, χαμένος στη λήθη το τελευταίο διάστημα, ο Ρένζο ζει φτωχικά και συνεχίζει να δημιουργεί απομονωμένος σε ένα ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Δύστροπος και ιδιόρρυθμος χαρακτήρας και με δική του φιλοσοφία ως προς την τέχνη, έχει μόνο ένα φίλο, τον Αρτούρο.
Η φιλία των δύο ανδρών κρατάει πολλά χρόνια, όμως δεν αρκεί για να ανταποκριθεί στις βιοποριστικές τους ανάγκες. Μια έκθεση πινάκων του Ρένζο στην γκαλερί του Αρτούρο θα καταλήξει σε αποτυχία, καθώς δεν θα πωληθεί ούτε ένας πίνακας.
Ένα ατύχημα, όμως, θα δώσει στον Αρτούρο την ιδέα για μια κομπίνα σχεδιασμένη να αποφέρει και στους δυο αυτά που χρόνια τώρα έψαχναν.

Η ταινία είναι μια γλυκόπικρη μαύρη κωμωδία για τη φιλία. Οι πρωταγωνιστές μας είναι δύο φίλοι από παλιά, οι οποίοι συνεργάζονται και επαγγελματικά. Συχνά φιλίες χαλάνε, όταν εμπλέκεται η επαγγελματική συνεργασία, όμως στην περίπτωση των δύο ανδρών, όσα σκαμπανεβάσματα κι αν έχει, πάντα στο τέλος υπερισχύει. Εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες οι δυο τους, αλλά με ένα μοναδικό τρόπο επικοινωνίας, θα αποδείξουν πως η φιλία είναι πάνω από όλα και θα κάνουν τα πάντα για να την υπερασπιστούν.
Η ταινία απέσπασε βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Βαγιαδολίδ, ενώ συμμετείχε εκτός διαγωνισμού στη Βενετία. Στη χώρα μας έλαβε διανομή στις 11 Ιουλίου 2019.

Mi obra maestra (2018)
Σκηνοθεσία: Gastón Duprat
Σενάριο: Andrés Duprat, Gastón Duprat
Πρωταγωνιστούν: Guillermo Francella, Luis Brandoni, Raúl Arévalo, Andrea Frigerio, María Soldi, Daniela Katz
Διάρκεια: 100'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Cine Πυλαία στην Πυλαία Θεσσαλονίκης στις 17 Αυγούστου 2019

13 Αυγ 2019

Ο έκπτωτος

Ο Μανουέλ είναι ένας βετεράνος πολιτικός και δεξί χέρι του προέδρου της τοπικής αυτόνομης κοινότητας στην Ισπανία. Ζει με πολλές ανέσεις που του παρέχουν τα πολιτικά του καθήκοντα και απολαύει του σεβασμού όλων των συντρόφων του στο κόμμα. Στην ουσία, όμως, είναι διεφθαρμένος και μαζί με τους συντρόφους του διασπαθίζουν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς ίδιον όφελος και πάντα με την ανοχή της ηγεσίας του κόμματος.
Όταν ένας σύντροφος θα συλληφθεί για απάτη, ο Μανουέλ θα τρέξει για να προασπίσει το κόμμα, ώστε να μην αποκαλυφθεί τίποτα από όλα όσα έχουν κάνει οι σύντροφοι. Όμως τα πράγματα δεν κυλούν ομαλά και μια τηλεφωνική του συνομιλία που έχει καταγραφεί θα τον φέρει εκτεθειμένο μπροστά στην κοινωνία, ενώ ένα ένα τα μέλη του κόμματος θα άρουν τη στήριξή τους προς αυτόν.
Ακούραστος εργάτης ο ίδιος για το κόμμα, στην προσπάθειά του να καλύψει τις απάτες και τις δικές του και των υπολοίπων, θα βρεθεί μπροστά στη στοχοποίηση και θα γίνει το εξιλαστήριο θύμα που θα του φορτωθούν όλα τα κακώς κείμενα. Πλέον θα κληθεί μόνος του να βγάλει τη ρετσινιά από πάνω του και να διαφυλάξει την οικογένειά του, ενώ θα παλέψει κόντρα σε θεούς και δαίμονες να αποδείξει την αλήθεια, ότι δηλαδή δεν ήταν ο μόνος διεφθαρμένος εκεί μέσα.

Η ταινία αποτελεί ένα σύγχρονο πολιτικό θρίλερ που εξελίσσεται σε κάποια περιοχή της Ισπανίας, η οποία δεν αναφέρεται. Θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε περιοχή, οποιαδήποτε επαρχία, οποιαδήποτε χώρα. Όπως θα μπορούσε να ήταν οποιαδήποτε πολιτική παράταξη. Εξάλλου ο σκηνοθέτης δεν τοποθετείται πολιτικά, παρά μόνο μας παρέχει μια ταινία που κατακρίνει τη σκοτεινή πλευρά του πολιτικού συστήματος. Με αρκετά γρήγορο ρυθμό και με καταιγισμό πληροφοριών (που ενδεχομένως σε ορισμένα σημεία να μπερδεύει έναν μη εξοικειωμένο θεατή) μας παρουσιάζει την αγωνία ενός ανθρώπου που ενώ ξέρει ότι είναι ένοχος, θα προσπαθήσει να αποδείξει την ενοχή και των υπολοίπων που τον άφησαν εκτεθειμένο και τους οποίους ο ίδιος είχε επανειλημμένα καλύψει. Από την άλλη έχουμε μια πολιτική μαφία, που στον κίνδυνο της αποκάλυψης δε θα διστάσει να τα φορτώσει όλα στον ίσως τελευταίο τροχό της αμάξης προκειμένου να μην καταρρεύσει. Κι ενώ ο θεατής θα φτάσει στο σημείο να συμμεριστεί την αγωνία του πρωταγωνιστή να σώσει το τομάρι του και να τον ακολουθήσει μέχρι τέλους, η τελευταία σκηνή θα έρθει να τον προσγειώσει στην πραγματική οπτική της κοινωνίας.
Θεωρείται ως η ταινία της χρονιάς στην Ισπανία, καθώς σάρωσε τα βραβεία Goya, ενώ έχει λάβει και αρκετές διεθνείς διακρίσεις. Στη χώρα μας πήρε διανομή στις 8 Αυγούστου 2019.

El reino (2018)
Σκηνοθεσία: Rodrigo Sorogoyen
Σενάριο: Isabel Peña, Rodrigo Sorogoyen
Πρωταγωνιστούν: Antonio de la Torre, Mónica López, Josep Maria Pou, Bárbara Lennie, Nacho Fresneda, Ana Wagener, Luis Zahera, Francisco Reyes
Διάρκεια: 132'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο Ελληνίς 2 στη Θεσσαλονίκη στις 10 Αυγούστου 2019

3 Ιουλ 2019

Yesterday

Ο Τζακ είναι ένας νεαρός, ταλαντούχος, αλλά άσημος μουσικός, που δουλεύει σε ένα σούπερ μάρκετ για να βγάλει τα προς το ζην. Η παιδική φίλη και μάνατζέρ του, Έλι, είναι από τους λίγους που τον υποστηρίζουν, μαζί με κάποιους φίλους και την οικογένειά του.
Μια βραδιά, ενώ ο Τζακ επιστρέφει με το ποδήλατο, ένα γενικευμένο παγκόσμιο μπλακ-άουτ που θα διαρκέσει μόλις 10 δευτερόλεπτα, θα του προκαλέσει ένα σοβαρό ατύχημα.
Χτυπημένος από ένα φορτηγό θα τραυματιστεί και θα νοσηλευτεί. Στη γιορτή υποδοχής που του επιφυλάσσουν οι φίλοι του θα αρχίσει να παίζει το "Yesterday" των Beatles. Εκεί θα διαπιστώσει ότι κανείς δεν ξέρει τους Beatles και η έρευνά του στο ίντερνετ δείχνει σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Ως ο μόνος πλέον άνθρωπος που θυμάται τα τραγούδια τους, θα αρχίσει να τα παίζει, λανσάροντάς τα ως δικά του, αφού κανείς δε φαίνεται να τα έχει ακούσει ποτέ. Η επιτυχία και η δόξα δε θα αργήσουν να έρθουν, όμως θα έχουν το τίμημά τους.

Η ταινία αποτελεί μια ιδιαίτερου τύπου σάτιρα προς την εφήμερη δόξα και το πού μπορεί αυτή να οδηγήσει, ενώ παράλληλα μας ταξιδεύει με έναν τρόπο αφαιρετικό στον κόσμο των Beatles και στο πώς θα ήταν τα πράγματα στο χώρο της μουσικής και όχι μόνο αν το μεγάλο αυτό μουσικό συγκρότημα δεν υπήρξε ποτέ. Με σαφείς αναφορές στην ιστορία του συγκροτήματος και με φορέα το μόνο άνθρωπο που τους έχει ακουστά, ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Ντάνι Μπόιλ, μας μεταφέρει σε έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ξέρουμε, σε έναν κόσμο όπου κάποιες από τις πιο δημοφιλείς εκφάνσεις κάθε πτυχής της καθημερινότητας δεν υπήρξαν ποτέ.
Παράλληλα ασκεί έντονη κριτική στο χώρο της σόου-μπιζ, προβάλλοντας ότι το αυθεντικό, το οποίο αντιπροσώπευαν οι Beatles στην εποχή τους, είναι απείρως πιο όμορφο και καλαίσθητο από το στημένο και επιτηδευμένο που θέλει ο σύγχρονος καλλιτεχνικός χώρος να προωθήσει. Ταυτόχρονα εξελίσσεται η ιστορία του Τζακ με την αντιπαραβολή των περιβαλλόντων του, του αυθεντικού που αντιπροσωπεύουν οι φίλοι του στην επαρχιακή κωμόπολη, και του επιτηδευμένου που αντιπροσωπεύει ο γεμάτος δόξα και χρήμα χώρος του καλλιτεχνικού στερεώματος. Ο Τζακ καλείται να επιλέξει...
Η ταινία πήρε διανομή στη χώρα μας στις 27 Ιουνίου 2019.

Yesterday (2019)
Σκηνοθεσία: Danny Boyle
Σενάριο: Jack Barth, Richard Curtis
Πρωταγωνιστούν: Himesh Patel, Lily James, Joel Fry, Ed Sheeran, Kate McKinnon, Sophia Di Martino, Sanjeev Bashkar, Meera Syal
Διάρκεια: 116'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8,5/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στον κινηματογράφο Ολύμπιον στην Κοζάνη την 1 Ιουλίου 2019.

24 Μαρ 2019

Αρκτική

Ένας άνθρωπος μετά από τη συντριβή του αεροσκάφους του βρίσκεται παγιδευμένος και μόνος στην αρκτική ζώνη. Καλείται να επιβιώσει μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και να φυλάγεται από κινδύνους όπως οι πολικές αρκούδες που ζουν στην περιοχή, όσο περιμένει να καταφτάσει βοήθεια.
Κι ενώ ένα ελικόπτερο φαίνεται στον ορίζοντα, οι ελπίδες θα διαψευστούν καθώς θα συντριβεί κι αυτό. Ο ένας πιλότος θα βρεθεί νεκρός. Ο πρωταγωνιστής μας θα περισώσει την τραυματισμένη Ταϋλανδή γυναίκα πιλότο και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να την διατηρήσει στη ζωή.
Το ερώτημα όμως είναι ένα. Θα παραμείνει μαζί με τη γυναίκα στο κουφάρι του αεροσκάφους του που το χρησιμοποιεί σαν κατοικία, χωρίς όμως να μπορεί να ελπίζει σε βοήθεια λόγω του δυσπρόσιτου εδάφους ή θα κατευθυνθεί προς ένα σημείο, όπου θα μπορεί να γίνει ορατός από το οποιοδήποτε ιπτάμενο μέσο, ξέροντας όμως ότι θα πρέπει να σύρει με ένα αυτοσχέδιο έλκηθρο την βαριά τραυματισμένη γυναίκα και ότι θα πρέπει να εκτεθούν και οι δυο σε πιθανόν θανάσιμους κινδύνους;

Η ταινία αποτελεί ένα δράμα επιβίωσης σε πολικές συνθήκες. Η λαχτάρα για τη ζωή και την επιβίωση δίνει στον άνθρωπο μια υπεράνθρωπη δύναμη, εξερευνά τον εσωτερικό του κόσμο και φέρνει στο φως ικανότητες που σε άλλες περιστάσεις δεν θα είχε λόγο να χρησιμοποιήσει. Μπροστά στον κίνδυνο ενεργοποιούνται εκείνες οι δυνάμεις που καθιστούν τα αδύνατα δυνατά. Δεν λείπει όμως και η ανθρωπιά, όταν άλλος ένας άνθρωπος παγιδεύεται στις ίδιες συνθήκες. Ο πρωταγωνιστής νιώθει ότι κι αυτός ο άνθρωπος χρειάζεται βοήθεια και ότι μαζί θα ανεβούν τον Γολγοθά, χωρίς σε καμία στιγμή να νιώσει ότι του είναι ένα πρόσθετο και περιττό βάρος στον προσωπικό του αγώνα.
Γυρισμένη στα άγρια τοπία της ορεινής Ισλανδίας, η ταινία μας προσφέρει μια εξαιρετική ερμηνεία από τον Μας Μέγκελσεν (ναι, έτσι κάπως προφέρεται). Η ταινία παρουσιάστηκε αρχικά στο Φεστιβάλ των Καννών. Στη χώρα μας πήρε διανομή στις 14 Μαρτίου 2019.

Arctic (2018)
Σκηνοθεσία: Joe Penna
Σενάριο: Joe Penna, Ryan Morrison
Πρωταγωνιστούν: Mads Mikkelsen, Maria Þelma Smáradóttir
Διάρκεια: 98'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στην αίθουσα Σταύρος Τορνές στη Θεσσαλονίκη στις 23 Μαρτίου 2019

Σε πόλεμο

Δυο χρόνια πριν, για την εύρυθμη λειτουργία της η εταιρία Περρέν, θυγατρική μιας της γερμανικής Ντίμκε, ζήτησε από τους εργαζομένους να δεχτούν περικοπή των μπόνους και να κάνουν ολιγόωρες υπερωρίες χωρίς έξτρα αμοιβή. Σήμερα η γερμανική εταιρία αποφασίζει να κλείσει το εργοστάσιο στην περιοχή Αζέν και 1100 εργαζόμενοι βρίσκονται στο χείλος της ανεργίας, σε μια περιοχή όπου δουλειές δεν υπάρχουν. Παρά τις υποσχέσεις της εταιρίας και παρά τη συμφωνία που οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους τήρησαν, 1100 άτομα είναι εκεί για να παλέψουν για το δικαίωμά τους στην εργασία, μια εργασία που παρά τις θυσίες τους κάποιοι θέλουν να τους την στερήσουν.
Έχοντας επικεφαλής τον Λοράν, κατεβαίνουν σε απεργία και ζητούν διαπραγμάτευση με τα ανώτερα κλιμάκια της εταιρίας και είναι αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι και τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Μέσα σε ένα κλίμα τεταμένο, με κλήσεις και αντεγκλήσεις, ο καπιταλισμός θα δείξει το κυνικό και σκληρό του πρόσωπο, ενώ στους κόλπους της εργατικής τάξης θα παρουσιαστούν προστριβές. Ώσπου τα πράγματα θα φτάσουν στα άκρα...

Η ταινία απεικονίζει το πρόσωπο του σύγχρονου καπιταλισμού στις δυτικές κοινωνίες. Εργαζόμενοι γίνονται έρμαια των αφεντικών με την απειλή ότι θα χαθούν δουλειές, μέτοχοι που σημαίνουν περισσότερα για το κεφάλαιο από ό,τι ένας απλός μεροκαματιάρης, κι ας είναι αυτός που με τη δουλειά του φέρνει το χρήμα στην εταιρία, κυνισμός που φτάνει στα όρια της κοροϊδίας από μέρους του κεφαλαίου και όλα αυτά μαζί που στοχεύουν και πετυχαίνουν να διασπάσουν το εργατικό κίνημα. Η ταινία είναι γυρισμένη σαν ψευδοντοκιμαντέρ και εστιάζει στον αγώνα των εργαζομένων για να διατηρήσουν το δικαίωμά τους στην εργασία. Δίνει στο θεατή την εντύπωση ότι βρίσκεται και ο ίδιος κάπου μέσα στην οθόνη και παρακολουθεί σιωπηλός τα τεκταινόμενα.
Η ταινία απέσπασε βραβείο σεναρίου στο Σικάγο. Στη χώρα μας προβλήθηκε στις αίθουσες στις 21 Μαρτίου 2019.

En guerre (2018)
Σκηνοθεσία: Stéphane Brizé
Σενάριο: Ralph Blindauer, Stéphane Brizé, Olivier Gorce, Olivier Lemaire, Xavier Mathieu
Πρωταγωνιστούν: Vincent Lindon, Mélanie Rover, Jacques Borderie, David Rey, Olivier Lemaire, Isabelle Rufin, Bruno Bourthol
Διάρκεια: 113'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στην αίθουσα Παύλος Ζάννας στη Θεσσαλονίκη στις 23 Μαρτίου 2019