Ο Τομ στη φάρμα

Ο Τομ πηγαίνει από το Μόντρεαλ στο Κεμπέκ για να επισκεφτεί τη φάρμα του φίλου του, Γκιγιόμ, που έχει μόλις πεθάνει. Οι δυο τους διατηρούσαν ομοφυλοφιλική σχέση, για την οποία δεν γνώριζε η μητέρα του Γκιγιόμ, Αγκάτ.
Όταν ο Τομ φτάνει στη φάρμα για την κηδεία, ο Φρανσίς, ο ψυχοπαθής αδερφός του Γκιγιόμ, για τον οποίο δεν του είχε μιλήσει ποτέ, θα απειλήσει τον Τομ, ώστε να μην αποκαλύψει ποτέ στην Αγκάτ την πραγματικότητα της σχέσης των δυο τους.
Έτσι ο Τομ βρίσκεται πλέον παγιδευμένος σε ένα παιχνίδι του οποίου τους ρόλους θα καθορίσει ο Φρανσίς. Θα πρέπει ταυτόχρονα να προσπαθήσει να μην αποκαλύψει το μυστικό και να διατρανώσει στα μάτια της Αγκάτ το ψέμα που είχε εφεύρει ο Φρανσίς για να την κάνει να πιστεύει ότι ο Γκιγιόμ είχε ετεροφυλοφιλική σχέση, ενώ πάραλληλα διογκώνεται η αλληλεξάρτηση μεταξύ του Τομ και του Φρανσίς.
Όταν στη φάρμα θα εμφανιστεί η Σάρα, η συνάδελφος του Τομ και του Γκιγιόμ, με την οποία υποτίθεται ότι είχε σχέση ο Γκιγιόμ, τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους. Η μητέρα θα απαιτήσει την αλήθεια. Όμως κανείς δεν θα έχει τη δύναμη να της την δώσει.

Ο Ξαβιέ Ντολάν μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ομώνυμο θεατρικό έργο του Μισέλ Μαρκ Μπουσάρ δίνοντας τη δική του οπτική και μέσα από το βλέμμα του σκηνοθέτη, αλλά και μέσα από το ρόλο του πρωταγωνιστή. Στήνει ένα σκηνικό αποκομμένο από τον γύρω κόσμο μέσα στο οποίο θα εκτυλιχθεί ένα θρίλερ γεμάτο με οδυνηρά ψέματα και σοκαριστικές αποκαλύψεις, που θα ανατρέψουν όλα όσα οι πρωταγωνιστές γνώριζαν για τον γιο, αδερφό και εραστή.
Η ταινία προβλήθηκε στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ είχε προταθεί και για το Χρυσό Λέοντα στη Βενετία.

Tom à la ferme (2013)
Σκηνοθεσία: Xavier Dolan
Σενάριο: Xavier Dolan, Michel Marc Bouchard
Πρωταγωνιστούν: Xavier Dolan, Pierre-Yves Cardinal, Lise Roy, Evelyne Brochu, Manuel Tardos
Διάρκεια: 105'

Δείτε σκηνή από την ταινία


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7/10

Πατέρας και γιος

Ποια μπορεί να είναι η αντίδραση ενός ζευγαριού όταν μαθαίνει ότι ο εξάχρονος γιος τους δεν είναι πραγματικός γιος τους και είχε γίνει λάθος στο νοσοκομείο; Ποιος θα μπορούσε να είναι ο αντίκτυπος στη ζωή των παιδιών που από εγκληματική αμέλεια δόθηκαν σε διαφορετική οικογένεια παρά στην οικογένεια που ανήκουν;
Ο Ρυότα, επιτυχημένος εύπορος αρχιτέκτονας, μαζί με τη σύζυγό του, όταν μαθαίνουν ότι ο γιος τους Κέιτα δεν είναι δικό τους παιδί, θα αναζητήσουν την οικογένεια με την οποία έγινε το λάθος στο νοσοκομείο, ώστε αμφότερες οι οικογένειες να γνωρίσουν τα πραγματικά τους παιδιά. Θα βρουν ότι ο πραγματικός τους γιος βρίσκεται στην οικογένεια Σάικι, ενός μεροκαματιάρη εμπόρου ηλεκτρικών ειδών, λέγεται Ρουσέι και έχει κι άλλα δυο μικρότερα αδέρφια.
Μεταξύ των δυο οικογενειών πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή και να συμφωνηθεί μια ανταλλαγή των παιδιών, ώστε να βρεθούν στους βιολογικούς τους γονείς. Εκεί όμως είναι που εγείρονται τα πιο μεγάλα ερωτήματα. Είναι ανταλλάξιμο ένα παιδί ακόμη κι αν πρόκειται να πάει στους πραγματικούς του γονείς; Θα μπορούσε ένα παιδί μετά από έξι χρόνια να δεχτεί κάποιους άλλους ως γονείς του, ακόμη κι αν αυτοί είναι οι βιολογικοί; Τελικά ποιος δεσμός θα υπερισχύσει, ο δεσμός με το βιολογικό παιδί ή με το παιδί που μεγάλωσε μέσα στην οικογένεια;
Η κάθε οικογένεια με την πάροδο του χρόνου θα έρθει σε επαφή με το βιολογικό της παιδί, χωρίς όμως να αποκαλύψουν την αλήθεια στον Κέιτα και τον Ρουσέι. Μέσα από την επαφή των δυο οικογενειών θα προβληθούν δυο διαφορετικές αντιλήψεις για την ανατροφή των παιδιών, ιδιαίτερα δε για τη σχέση του πατέρα με το παιδί. Ο Ρυότα είναι κάπως απόμακρος καθώς λείπει πολλές ώρες από το σπίτι και δεν συμμετέχει πολύ ενεργά στην ανατροφή του Κέιτα, ενώ αντίθετα ο κύριος Σάικι περνάει πολλές ώρες παίζοντας με τα παιδιά του.
Τον τελικό, όμως, λόγο θα τον έχουν τα παιδιά κι αυτός ο λόγος δεν επιδέχεται αντίρρησης...

Ο Ιάπωνας σκηνοθέτης Χιροκάζου Κορε-έντα για ακόμη μια φορά μας παρουσιάζει ένα οικογενειακό δράμα, του οποίου η ένταση μειώνεται και γλυκαίνει από το αθώο βλέμμα και το γέλιο των παιδιών. Δυο παιδιά άθελά τους γίνονται το επίκεντρο μιας ιστορίας πολύπλοκης. Χωρίς να ξέρουν τι πραγματικά συμβαίνει, συμπεριφέρονται όπως όλα τα παιδιά, παίζουν, γελούν, σε κάνουν να χαμογελάς με ό,τι κάνουν, τη στιγμή που οι μεγάλοι προσπαθούν να βρουν την καταλληλότερη λύση. Οι δυο πλευρές με αλληλοκατανόηση για το λάθος που έχει συμβεί προσπαθούν με όποιον τρόπο μπορούν να συμπορευθούν για το καλό των παιδιών τους. Αλλά αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, ιδιαίτερα όταν οι αντιλήψεις και οι τρόποι ζωής διαφέρουν. Όμως για το καλό των παιδιών τους θα πρέπει να είναι έτοιμοι να κάνουν τις αμοιβαίες υποχωρήσεις που χρειάζονται και να αφήσουν στην άκρη τον εγωισμό τους.
Η ταινία απέσπασε βραβείο Κριτικής Επιτροπής στις Κάννες και βραβείο κοινού στο Σαν Σεμπαστιάν. Στη χώρα μας προβλήθηκε στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Soshite chichi ni naru (そして父になる - 2013)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Hirokazu Koreeda
Πρωταγωνιστούν: Masaharu Fukuyama, Machiko Ono, Jun Kunimura, Yôko Maki, Rirî Furankî, Lily Franky, Kirin Kiki, Jun Fubuki, Isao Natsuyagi, Megumi Morisaki, Keita Ninomiya, Shôgen Hwang, Hiroshi Ohkôchi
Διάρκεια: 120'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Πώς άρχισε ο πόλεμος στο νησί μου

Μετά τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Κροατία και την κήρυξη της ανεξαρτησίας από τη Γιουγκοσλαβία, σε ένα νησί στην Αδριατική ο Σέρβος διοικητής του στρατοπέδου του ομοσπονδιακού στρατού, ταγματάρχης Αλέκσα, αρνείται να παραδώσει τα όπλα περιμένοντας εντολές από το Βελιγράδι. Κόσμος πολύς έχει συγκεντρωθεί επί ημέρες γύρω από το στρατόπεδο για να διαδηλώσει ειρηνικά υπέρ της αποχώρησης του στρατού και της αποστράτευσης των Κροατών που υπηρετούν εκεί.
Στο νησί σύντομα φτάνει ένας ηλικιωμένος ιστορικός τέχνης, ο Μπλαζ Γκάισκι, του οποίου ο γιος υπηρετεί στο στρατόπεδο. Σκοπός του είναι να πάρει το γιο του στο σπίτι. Όμως θα συναντήσει αρχικά την περιφρόνηση των ντόπιων στρατιωτικών που χειρίζονται τις διαπραγματεύσεις, του Ρόκο και του Μούργκο.
Ενώ το παιχνίδι των διαπραγματεύσεων μεταξύ του Ρόκο και του Μούργκο και του διοικητή Αλέκσα συνεχίζεται με κωμικές αντεγκλήσεις και συχνά τραγελαφικά σκηνικά χωρίς κάποιο αποτέλεσμα, ένας ανύπαρκτος συνταγματάρχης εμφανίζεται για να δώσει τη λύση.

Γυρισμένη το 1996 με νωπές τις μνήμες του εμφυλίου πολέμου, η ταινία θέλει να μας περάσει ένα αντιπολεμικό μήνυμα. Μέσα στην όλη παράνοια ενός πολέμου που ήταν προ των πυλών δεν λείπουν οι κωμικές καταστάσεις για να μας θυμίσουν ότι πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι κι ότι παρά τις όποιες αντιπαραθέσεις μας, δεν παύουμε να είμαστε αδέρφια.
Στην Κροατία η ταινία γνώρισε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία ενώ έχει βραβευθεί και στο Φεστιβάλ της Πούλα.

Kako je počeo rat na mom otoku (1996)
Σκηνοθεσία: Vinko Brešan
Σενάριο: Vinko Brešan, Ivo Brešan
Πρωταγωνιστούν: Vlatko Dulić, Ljubomir Kerekeš, Ivan Brkić, Predrag Vušović, Božidar Orešković, Matija Prskalo, Senka Bulić, Goran Navojec, Rene Bitorajac, Leon Lučev, Etta Bortolazzi, Mladen Vulić, Slobodan Milovanović
Διάρκεια: 97'

Παρακολουθήστε την ταινία (χωρίς υπότιτλους)


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7,5/10 

Μην κρέμεστε από το παράθυρο

Ένα ιδιόμορφο ερωτικό τρίγωνο λαμβάνει χώρα σε μια επαρχιακή πόλη της δυτικής Ρουμανίας.
Η Κριστίνα, μαθήτρια του λυκείου, έχει μια κρυφή σχέση με έναν στρατιώτη, τον Οράτσιου, ο οποίος υπηρετεί τη θητεία του στην περιοχή της. Οι συναντήσεις τους γίνονται κρυφά σε κάποιο εγκαταλελειμένο βαγόνι, ενώ ταυτόχρονα οι συμμαθητές της βάζουν το χαζό παιδί της τάξης να της την πέσει. Όταν ένας θίασος θα έρθει για μια σειρά παραστάσεων στην πόλη, η Κριστίνα θα γνωρίσει εντελώς τυχαία τον Ντίνο, τον γόη ηθοποιό του θιάσου.
Ο Ντίνο είναι ένας ηθοποιός που έχει βαρεθεί τα κλισέ, αλλά δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς. Συχνά αλλάζει τις ατάκες του στις παραστάσεις με τρόπο δηκτικό προς τα όργανα της κρατικής ασφάλειας και συχνά προκαλεί την αντίδραση των υπόλοιπων ηθοποιών που νιώθουν ότι θέτει σε κίνδυνο το θίασο. Ταυτόχρονα όσο βρίσκεται στην πόλη δέχεται σειρά από ανώνυμα ραβασάκια από μια άγνωστη θαυμάστρια. Όταν στην τελευταία παράσταση θα δει την Κριστίνα ανάμεσα στους θεατές θα θεωρήσει ότι αυτή ήταν η θαυμάστρια και θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το γεγονός. Όμως θα σφάλλει.
Ο Οράτσιου υπηρετεί τις τελευταίες ημέρες της θητείας του. Βρίσκεται τους τελευταίους μήνες στην πόλη της Κριστίνα, με την οποία ξεκινάει μια σχέση όχι όμως ολοκληρωμένη, καθώς η Κριστίνα δεν δέχεται να ολοκληρώσει πριν από αρραβώνα ή γάμο. Μια επίσκεψη της Κριστίνα στο στρατόπεδο θα δώσει τροφή στους συντρόφους του Οράτσιου να τον πειράξουν και να τον πείσουν να την αρραβωνιαστεί μέσα στο στρατόπεδο. Εκεί κάπου θα αρχίσουν τα προβλήματα στο ζευγάρι που θα δώσουν τροφή για την πλοκή της ιστορίας.
Οι χαρακτήρες θα μπουν σε μια διαδικασία όπου τα σχέδιά τους θα ματαιωθούν.

Η πρώτη ταινία του σημαντικού Ρουμάνου σκηνοθέτη Νάε Καράνφιλ μας εισάγει στο πνεύμα των ταινιών που θα γυρίσει αργότερα ο σκηνοθέτης. Χιούμορ και σάτιρα συνδυάζονται αρμονικά με τις γλυκόπικρες καταστάσεις της ζωής των νέων, τις ανησυχίες τους γύρω από τον έρωτα και τη ματάιωση των φιλοδοξιών τους. Από τη μια έχουμε μια ανήλικη κοπέλα που θέλει να ξεφύγει από την κοινωνία της μικρής της πόλης και να ακολουθήσει την πρόκληση ενός νέου έρωτα που θα της δώσει προοπτική πάνω και στις δικές της προσωπικές φιλοδοξίες για μια καριέρα στο θέατρο. Από την άλλη έχουμε δυο νέους, έναν ηθοποιό που ψάχνει τον εφήμερο έρωτα μετά από έναν αποτυχημένο γάμο, αλλά ταυτόχρονα έχει μπει στο μάτι του καθεστώτος, κι έναν στρατιώτη στις τελευταίες ημέρες της θητείας του που βλέπει να χάνει τον έρωτα της ζωής του, αλλά δεν θα υποκύψει.
Η ταινία χωρίζεται σε τρία μέρη που τιτλοφορούνται "η μαθήτρια", "ο ηθοποιός" και "ο στρατιώτης", τα οποία παρουσιάζουν την ίδια ιστορία μέσα από τους διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, η ιστορία συχνά πηγαίνει προς τα πίσω και επαναλαμβάνει ορισμένες σκηνές από τα προηγούμενα μέρη, από διαφορετική όμως οπτική. Στο τέλος όλα τα μυστήρια που καλύπτουν την ιστορία λύνονται και ο κάθε πρωταγωνιστής θα πάρει το δρόμο του προς το άγνωστο.
Η ταινία προβλήθηκε στη χώρα μας το 2007 στο αφιέρωμα του 48ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τον σκηνοθέτη, διατηρώντας τον αυθεντικό του τίτλο. Ο ελληνικός τίτλος της ταινίας δόθηκε κατά το 54ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στα πλαίσια του αφιερώματος για τις Βαλκανικές ταινίες της εικοσαετίας 1993-2013.
Απέσπασε το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Μεσογειακών ταινιών του Μονπελιέ.

È pericoloso sporgersi (1993)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Nae Caranfil
Πρωταγωνιστούν: Nathalie Bonnifay, George Alexandru, Marius Stanescu, Valentin Teodosiu, Florin Calinescu, Liviu Topuzu, Marius Florea Vizante, Marcela Motoc
Διάρκεια: 104'

Παρακολουθήστε την ταινία (με αγγλικούς υπότιτλους)


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8,5/10

Το παρελθόν

Ο Αχμάντ επιστρέφει μετά από τέσσερα χρόνια από την Τεχεράνη στο Παρίσι, για να διεκπεραιώσει το διαζύγιό του από την πρώην σύζυγό του, Μαρί Αν. Όταν θα φτάσει στο σπίτι όπου ζούσε με τη σύζυγό του και τις δυο κόρες της από προηγούμενο γάμο, θα διαπιστώσει ότι η Μαρί Αν πλέον συζεί με έναν άντρα αραβικής καταγωγής, τον Σαμίρ, ο οποίος έχει ένα γιο και μια σύζυγο σε κώμα.
Ταυτόχρονα η Μαρί Αν αντιμετωπίζει προβλήματα με τη μεγάλη της κόρη, Λουσί, η οποία αργεί συστηματικά να γυρίσει στο σπίτι. Ο Αχμάντ αναλαμβάνει να της μιλήσει, καθώς είχαν πολύ καλές σχέσεις, για να ανακαλύψει τα βαθύτερα μυστικά που έκρυβε η Λουσί.
Η Λουσί μη θέλωντας αρχικά να παραδεχτεί κάποιο λάθος που έκανε στο παρελθόν, δηλώνει απέχθεια προς τον Σαμίρ. Ο Αχμάντ με τη σειρά του βρίσκεται στην περίεργη θέση ότι πρέπει να πείσει τη Λουσί ότι η μητέρα της και πρώην σύζυγός του θα πρέπει να παντρευτεί τον Σαμίρ κι ότι δεν θα πρέπει να της προβάλλει η ίδια εμπόδια.
Κι ενώ οι εξηγήσεις που δίνονται στο πρώτο μέρος της ταινίας φαίνεται να κατασταλάζουν στο μυαλό του θεατή το τι έχει συμβεί και τον αντίκτυπό του στο παρόν και έχει ήδη διαμορφωθεί η επιθυμία του θεατή για τη συνέχεια, στο δεύτερο μέρος τα δεδομένα ανατρέπονται. Ένα e-mail που στάλθηκε ένα χρόνο πριν και παρέμεινε κρυφό θα δώσει την απάντηση στα ερωτήματα που θα αρχίσουν δειλά δειλά να εγείρονται. Και μέσα από την αλυσιδωτή αντίδραση των γεγονότων θα αποκαλυφθούν τα κίνητρα και οι ενοχές των πρωταγωνιστών που εμπλέκονται στην όλη ιστορία.

Ο θριαμβευτής του περσινού Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας Ασγκάρ Φαρχαντί ("Ένας χωρισμός") στην πρώτη του απόπειρα ευρωπαϊκής ταινίας συναντά την πρωταγωνίστρια του επίσης θριαμβευτικού στα περσινά Όσκαρ "The Artist", Μπερενίς Μπεζό. Ίσως και για το λόγο αυτό αφήνει την πρώτη σκηνή της ταινίας να είναι βουβή.
Η ιστορία χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο μέρη που ναι μεν συνδέονται μεταξύ τους, λείπει όμως η συνοχή, καθώς ενώ στην αρχή η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από το επικείμενο διαζύγιο ενός τελειωμένου γάμου και το θέμα του πώς οι πρωταγωνιστές θα προχωρήσουν με τις ζωές τους, στη συνέχεια επικεντρώνει στη λύση του μυστηρίου του κώματος της γυναίκας του Σαμίρ και στη δύσκολη θέση που θα βρεθούν οι πρωταγωνιστές, ο καθένας για το δικό του λόγο. Στο τέλος θα φανεί η τραγικότητα του χαρακτήρα του Σαμίρ.
Η ταινία απέσπασε το βραβείο της κριτικής επιτροπής στις Κάννες και βραβείο καλύτερης ηθοποιού για την Μπερενίς Μπεζό. Στη χώρα μας προβάλλεται από τις 10 Οκτωβρίου 2013.

Le passé (2013)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Asghar Farhadi
Πρωταγωνιστούν: Bérénice Bejo, Ali Mosaffa, Tahar Rahim, Pauline Burlet, Elyes Aguis, Jeanne Jestin, Sabrina Ouazani, Babak Karimi
Διάρκεια: 130'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7,5/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στον κινηματογράφο Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη στις 18 Οκτωβρίου 2013

Το απαγορευμένο ποδήλατο

Η Γουάτζντα είναι ένα ατίθασο 10χρονο κορίτσι που ζει με τη μητέρα της σε ένα προάστιο του Ριάντ, της πρωτεύουσας της Σαουδικής Αραβίας, μιας χώρας όπου η ελευθερία των γυναικών είναι περιορισμένη και ο θρησκευτικός φανατισμός μεγάλος. Ο πατέρας της συνεχώς λείπει και πρόκειται να παντρευτεί μια δεύτερη γυναίκα.
Μετά από ένα παιδιάστικο μάλωμα με το γειτονόπουλο και φίλο της, Αμπντουλάχ, η Γουάτζντα βάζει σκοπό να παραβγεί μαζί του σε κόντρα με ποδήλατο. Όμως η Γουάτζντα, όπως και κάθε κορίτσι στη Σαουδική Αραβία, δεν έχει ποδήλατο καθώς θεωρείται ταμπού και άσεμνο για μια γυναίκα να οδηγεί ποδήλατο.
Καθώς μια μέρα πηγαίνει στο σχολείο βλέπει ένα πράσινο ποδήλατο σε ένα μαγαζί και βάζει στόχο να το αγοράσει. Όμως είναι ακριβό, ενώ ταυτόχρονα η μητέρα της αρνείται να την βοηθήσει να το αγοράσει, καθώς η ίδια είναι απασχολημένη περισσότερο με το να αποτρέψει το σύζυγό της να ξαναπαντρευτεί.
Έτσι η Γουάτζντα αποφασίζει μόνη της να βρει τα χρήματα, είτε εκμεταλλευόμενη οικονομικά ακόμη και συμμαθήτριές της είτε πουλώντας τους χειροτεχνήματα δικά της. Όταν όμως δέχεται επίπληξη από τη διευθύντρια, αποφασίζει να αλλάξει.
Ο διαγωνισμός του Κορανιού που θα έδινε ένα σεβαστό ποσό στη μαθήτρια που θα επικρατούσε, είναι το μεγάλο κίνητρο της Γουάτζντα. Και ο καταστηματάρχης θα φυλάξει το ποδήλατο γι' αυτό το ατίθασο κορίτσι.

Η ταινία αυτή έχει πολλές ιδιαιτερότητες. Κατ' αρχάς και μόνο το ότι έχει γυριστεί εξ ολοκλήρου στη Σαουδική Αραβία, όπου ο κινηματογράφος είναι απαγορευμένος, και πόσω μάλλον το ότι έχει γυριστεί από γυναίκα σκηνοθέτη και θίγει το καθεστώς ανελευθερίας των γυναικών, την καθιστά ανάμεσα στις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες που μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει. Πέραν του ότι περιγράφει τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης των γυναικών, μας δίνει μια εικόνα (έστω όχι απόλυτα αντικειμενική) για τη συντηρητική κοινωνία της Σαουδικής Αραβίας και τη θρησκευτική επιβολή της Σαρία ακόμη και στις πιο απλές στιγμές της καθημερινής ζωής.
Σε μια χώρα όπου ο λόγος των αντρών είναι νόμος και όπου ο λόγος των γυναικών ουσιαστικά δεν υπάρχει, ένα χαμογελαστό κορίτσι δίνει την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Η αύρα που αποπνέει το αθώο και ταυτόχρονα πονηρό χαμόγελο της Γουάτζντα γκρεμίζει κάθε τείχος του συντηρητισμού και κατανικάει κάθε συμβιβασμό.
Και μόνο για τις όλες αυτές τις ιδιαιτερότητές της, η ταινία άξιζε να πάρει βραβεία. Πολλά βραβεία κοινού σε σημαντικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο, καθώς και ένα ειδικό βραβείο στη Βενετία αποτελούν μια μεγάλη επιβράβευση για τη σκηνοθέτη της ταινίας, ενώ ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει στη νεαρή πρωταγωνίστρια, Waad Mohammed, που παρά το νεαρό της ηλικίας της κατορθώνει μια ερμηνεία που θα ζήλευαν ακόμη και οι πιο διάσημοι αστέρες του κινηματογράφου. Άραγε θα την ξαναδούμε ποτέ να πρωταγωνιστεί σε κάποια ταινία;

Wadjda (2012 - وجدة‎)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Haifaa Al Mansour
Πρωταγωνιστούν: Waad Mohammed, Reem Abdullah, Abdullrahman Al Gohani, Ahd Kamel, Sultan Al Assaf, Ibrahim Al Mozael, Noof Saad, Mohammed Zahir, Sami Hazim
Διάρκεια: 98'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 9/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στον κινηματογράφο Φαργκάνη στη Θεσσαλονίκη στις 11 Οκτωβρίου 2013

Νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα

Ο Ράιμουντ Γκρεγκόριους, καθηγητής αρχαίων γλωσσών στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, σώζει μια μυστηριώδη νεαρή κοπέλα από το να πέσει από μια γέφυρα. Στα πράγματά της ανακαλύπτει ένα βιβλίο ενός άγνωστου Πορτογάλου συγγραφέα, του Αμαντέου ντο Πράντο, το οποίο διαβάζει και συνεπαρμένος από τα γραφόμενά του, φεύγει για τη Λισαβόνα για να τον γνωρίσει.
Όταν θα φτάσει στη Λισαβόνα και διαπιστώσει ότι ο Αμαντέου είχε πεθάνει, θα έρθει σε επαφή με όλους τους ανθρώπους του στενού του κύκλου, από την αδερφή του μέχρι και τους συντρόφους του με τους οποίους οργάνωναν την πορτογαλική αντίσταση κατά του καθεστώτος του δικτάτορα Σαλαζάρ. Εκεί θα ανακαλύψει έναν άνθρωπο σπουδαίο, του οποίου η σύντομη ζωή, οι εμπειρίες και οι σκέψεις είναι γραμμένες στο δυσεύρετο βιβλίο που κρατούσε στα χέρια του και αντανακλούσαν το βαθύτερο χαρακτήρα του και τις φιλοδοξίες του για έναν κόσμο ελεύθερο από κάθε μορφής τυραννία.
Γνωρίζοντας τους ανθρώπους του κύκλου του Αμαντέου και την κοινή τους δράση σε μια εποχή όπου κυριαρχούσε η καχυποψία και όπου δεν μπορούσε κανείς να είναι σίγουρος ούτε για τον ίδιο του τον αδερφό ότι δεν θα μιλούσε και δεν θα κατέδιδε, θα μάθει τι πραγματικά συνέβη πριν 40 περίπου χρόνια, στις παραμονές της "Επανάστασης των Γαρυφάλλων". Θα γνωρίσει τον άνθρωπο, τον οποίο πήγε να γνωρίσει.

Αν και η ταινία παρουσιάζει τα γεγονότα και τα πρόσωπα σαν να είναι αληθινά, στην ουσία όμως αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Pascal Mercier. Με τις συχνές μεταφορές στο παρελθόν μας παρουσιάζει την ατμόσφαιρα της προ-επαναστατικής Λισαβόνας και τους κινδύνους που διέτρεχαν οι αντιστασιακοί μέσα στο δικτατορικό καθεστώς. Μπορεί να πρόσωπα να είναι φανταστικά, η γενική ιδέα όμως αποδίδεται με σχετική ακρίβεια.
Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Αμαντέου. Ως νεαρός απεχθανόταν το δικτατορικό καθεστώς και έγραφε κείμενα εναντίον της τυραννίας και της καταπίεσης, παρά τη δυσαρέσκεια του δικαστή πατέρα του. Έχοντας την υποστήριξη του φίλου του, του Ζορζ, θα ενταχθεί στην αντίσταση και θα προσφέρει ταυτόχρονα και ως γιατρός τις υπηρεσίες του. Το παράδειγμά του θα εμπνεύσει φίλους και εχθρούς κι ο θάνατός του θα κάνει ακόμη και τον πιο σκληρό άνθρωπο να λυγίσει.
Η ταινία, αν και χρησιμοποιεί σε αρκετές στιγμές πολλές φιλοσοφικές ρήσεις που αποδίδονται στον Αμαντέου, σε βαθμό που ίσως να μην μπορεί να κανείς να τις παρακολουθήσει όλες, βλέπεται με πολύ ενδιαφέρον, ενώ το εξαιρετικό καστ ηθοποιών, έστω και σε μικρούς ρόλους, της δίνει ξεχωριστό κύρος. Μειονέκτημα θα μπορούσε να θεωρηθεί η χρήση της αγγλικής γλώσσας ακόμη και στις σκηνές του παρελθόντος, όπου οι χαρακτήρες είναι όλοι Πορτογάλοι.

Night train to Lisbon (2013)
Σκηνοθεσία: Bille August
Σενάριο: Greg Latter, Urlich Herrmann, Pascal Mercier
Πρωταγωνιστούν: Jeremy Irons, Mélanie Laurent, Jack Huston, Martina Gedeck, Bruno Ganz, Christopher Lee, Lena Olin, Charlotte Rampling, Tom Courtenay, Marco d'Almeida, August Diehl, Beatriz Batarda, Burghart Klaußner, Adriano Luz, Jane Thorne
Διάρκεια: 111'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στον κινηματογράφο "Κολοσσαίο" στη Θεσσαλονίκη στις 5 Οκτωβρίου 2013

Διατριβή για ένα φόνο

Ο Ρομπέρτο Μπερμούδες, δικηγόρος και καθηγητής της εγκληματολογίας, βρίσκεται μπροστά σε ένα έγκλημα που διαπράχθηκε έξω από τη Νομική σχολή, την ώρα που παρέδιδε μάθημα σε ένα σεμινάριο.
Το σεμινάριο παρακολουθεί ο Γκονζάλο Ρουΐζ, νεαρός δικηγόρος, γιος ενός παλιού φίλου του Ρομπέρτο, ο οποίος όμως κρύβει κάποια μυστικά.
Η ομοιότητα του θύματος της δολοφονίας με την μητέρα του Γκονζάλο και παλιά φίλη του Ρομπέρτο, καθώς και ένας υπαινιγμός του Γκονζάλο σε μια συζήτηση με τον Ρομπέρτο, θα οδηγήσει τον Ρομπέρτο σε μια εμμονή, στην υποψία που θα γίνει βεβαιότητα στο μυαλό του Ρομπέρτο ότι ο δολοφόνος είναι ο ίδιος ο Γκονζάλο. Παρά το γεγονός ότι ο Γκονζάλο ήταν παρών στην αίθουσα κατά την ώρα που ανακαλύφθηκε το πτώμα, ο Ρομπέρτο θα θεωρήσει ότι ο Γκονζάλο έχει πραγματοποιήσει το τέλειο έγκλημα και ότι τον δοκιμάζει ώστε να τον ανακαλύψει.
Στο παιχνίδι ο Ρομπέρτο θα εμπλέξει άθελά της και τη Λάουρα, την αδερφή του θύματος, χρησιμοποιώντας την ως δόλωμα για να παγιδεύσει τον Γκονζάλο. Όμως στο παιχνίδι αυτό μεταξύ του υποτιθέμενου δολοφόνου και του διώκτη του, ο Ρομπέρτο θα βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω και θα πέσει ο ίδιος στην παγίδα του δολοφόνου.
Ήταν όμως τελικά ο Γκονζάλο ο δολοφόνος;

Αναμφίβολα η σύγκριση με το αριστουργηματικό "Μυστικό στα μάτια της" είναι αναπόφευκτη (ίδια παραγωγή, ίδιος πρωταγωνιστής, παρόμοιο περιβάλλον δράσης), όμως θα πρέπει να δούμε την ταινία αυτή ως κάτι διαφορετικό, ως μια σπουδή στην ψυχολογία ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου κι ενός πεπειραμένου εγκληματολόγου που όμως κατακυριεύεται από τις εμμονές του. Άκρως πειστικοί οι δυο πρωταγωνιστές στους ρόλους τους, συνθέτουν ένα εξαιρετικό δίδυμο διώκτη και διωκόμενου, στο οποίο ο διωκόμενος δίνει στο διώκτη του όλα τα στοιχεία που θα τον καταστήσουν ένοχο στα μάτια του. Βρίσκεται όμως πάντα ένα βήμα πιο μπροστά. Η ταινία θα αφήσει το θεατή να ερμηνεύσει μόνος του το τι πραγματικά έχει συμβεί τόσο στο παρόν όσο και στο παρελθόν, και μέσα από σαφείς υπαινιγμούς και καταστάσεις θα διαμορφώσει την πλήρη εικόνα της ζωής και του χαρακτήρα των πρωταγωνιστών.
Στη χώρα μας η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Ιουλίου 2013.

Tesis sobre un homicidio (2013)
Σκηνοθεσία: Hernán Goldfrid
Σενάριο: Patricio Vega, Diego Paszkowski
Πρωταγωνιστούν: Ricardo Darín, Alberto Ammann, Calu Rivero, Arturo Puig, Mara Bestelli, Fabián Arenillas, Antonio Ugo, José Luis Mazza, Mateo Chiarino, Natalia Santiago, Ezequiel de Almeida, Cecilia Atán
Διάρκεια: 106'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο 'Αλεξ στη Θεσσαλονίκη στις 7 Σεπτεμβρίου 2013

Οι γυναίκες του λεωφορείου 678

Στο Κάιρο οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις απέναντι σε γυναίκες είναι συχνό φαινόμενο. Σε μια κοινωνία όπου το δίκιο είναι πάντα με το μέρος του άντρα και η ντροπή για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις βαραίνει περισσότερο τη γυναίκα, ακόμη κι αν αυτή δεν φταίει σε τίποτα, τρεις γυναίκες ενώνονται για να αλλάξουν αυτήν την κατάσταση, όσο είναι αυτό δυνατόν με όλο το ρίσκο που μπορεί μια τέτοια κίνηση να εμπεριέχει για το μέλλον τους.
Η Σέμπα, εύπορη ιδιοκτήτρια κοσμηματοπωλείου, υπόκειται σε ξυλοδαρμό έξω από το γήπεδο του Καΐρου κατά τη διάρκεια πανηγυρισμών, μπροστά στα μάτια του ανήμπορου να αντιδράσει συζύγου της. Η ζωή της αλλάζει άρδην, ενώ χάνει και το μωρό που κυοφορούσε. Παράλληλα ο σύζυγός της αποξενώνεται από την ίδια. Από τότε αρχίζει μια εκστρατεία για να κάνει τις γυναίκες της Αιγύπτου να μην φοβούνται και να αναπτύξουν την αυτοάμυνά τους μπροστά σε παρόμοιες καταστάσεις.
Η Φάιζα, δημοτική υπάλληλος και μητέρα δύο παιδιών, καθημερινά υπόκειται σε παρενόχληση μέσα στο λεωφορείο που χρησιμοποιεί από και προς τη δουλειά της. Αυτό επηρεάζει και τη στάση της απέναντι στο σύζυγό της, καθώς αφ ενός δεν τολμάει να του πει τι συμβαίνει κι αφ ετέρου δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ορέξεις του, ενώ παράλληλα έχει να αντιμετωπίσει προβλήματα με το μισθό της και τα δίδακτρα των παιδιών. Αφού παρακολουθεί κάποιο μάθημα της Σέμπα, με ένα μαχαιράκι αρχίζει και τραυματίζει στα γεννητικά όργανα κάθε άντρα που την παρενοχλεί στο λεωφορείο.
Η Νέλι, νεαρή κοπέλα από εύπορη οικογένεια, είναι αρραβωνιασμένη με τον Ομάρ. Μαζί κάνουν νούμερα stand-up comedy. Μια μέρα ένας οδηγός την παρενοχλεί κι αυτή τον ακολουθεί και με τη βοήθεια του κόσμου τον πιάνουν και του υποβάλλει μήνυση για παρενόχληση. Θα είναι η πρώτη γυναίκα στην Αίγυπτο που προβαίνει σε τέτοια πράξη. Όμως η μήνυση αυτή θα εγείρει πολλές αντιδράσεις ακόμη και μέσα από την ίδια την οικογένεια, αλλά και από τα πεθερικά. Ο Ομάρ θα της σταθεί στην απόφασή της να κυνηγήσει μέχρι τέλους την υπόθεση, λέγοντάς της όμως ότι πολλές φορές απαιτούνται και θυσίες, ακόμη και να αρνηθεί κάποιος τον εαυτό του για να πετύχει αυτό που πραγματικά θέλει.
Οι τρεις γυναίκες, παρά τη διαφορετικότητά τους και τις αντιλήψεις που η καθεμιά κουβαλάει, θα ενωθούν για να αλλάξουν τον κόσμο. Κρυφός αρωγός στην προσπάθειά τους αυτή θα σταθεί ένας αστυνομικός, ο οποίος θα κληθεί να ερευνήσει τις επιθέσεις με μαχαίρι στα λεωφορεία που συνεχώς αυξάνουν και παρά το γεγονός ότι θα ανακαλύψει τις υπεύθυνες, θα αναλογιστεί το δίκιο τους.

Σε μια ισλαμική χώρα, όπως η Αίγυπτος, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις δεν είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα τιμωρούνται. Κι αυτό όχι γιατί δεν είναι παράνομες, αλλά γιατί η κοινωνία δεν ευνοεί την καταγγελία τους. Τα χέρια των γυναικών είναι δεμένα. Ενώ έχουν κάθε δίκιο να καταγγείλουν μια πράξη που τις καθιστά θύματα, ο κοινωνικός περίγυρος τις καθιστά περισσότερο θύματα. Δεν μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά, ενώ και στις προσωπικές τους σχέσεις οι ίδιες είναι αυτές που κουβαλούν την ντροπή. Ο Μοχάμεντ Ντιάμπ στην ταινία του καταγγέλει τη συμπεριφορά αυτή της κοινωνίας, εγείροντας το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης με σκοπό να αφυπνίσει τον κόσμο στη χώρα του, αλλά και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο, προς την καταπολέμηση της αδικίας και τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας πέρα από τις οπισθοδρομικές και συντηρητικές αντιλήψεις μεγάλου μέρους της κοινωνίας.
Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά και έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις στα φεστιβάλ του Σικάγο και του Ντουμπάι. Στη χώρα μας προβλήθηκε τρία σχεδόν χρόνια μετά την επίσημη κυκλοφορία της.

678 ( فيلم ٦٧٨ - 2010)
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Mohamed Diab
Πρωταγωνιστούν: Bushra, Nelly Karim, Nahed El Sebaï, Maged El Kedwany, Bassem Samra, Ahmed El Feshawy, Omar El Saeed
Διάρκεια: 100'

Δείτε το τρέηλερ της ταινίας


Βαθμολογία υπογράφοντος: 8/10

Ο υπογράφων παρακολούθησε την ταινία στο θερινό κινηματογράφο "Άλσος" στις Συκιές στις 30 Αυγούστου 2013
 

Ο κλέφτης των παιδιών

Ο Αντόνιο, ένας νεαρός καραμπινιέρος, αναλαμβάνει να συνοδεύσει δυο παιδιά, την 11χρονη Ροζέτα και τον 9χρονο Λουτσιάνο, από το Μιλάνο σε ένα ορφανοτροφείο στη Σικελία. Η μητέρα τους έχει συλληφθεί, καθώς εξέδιδε τη Ροζέτα.
Τα δυο παιδιά, πληγωμένα από τη ζωή και από την υγεία, καθώς πέραν της εκπόρνευσης της Ροζέτα, και ο Λουτσιάνο είχε ένα πρόβλημα με το άσθμα, είναι αρχικά τρομαγμένα και η σχέση τους με τον Αντόνιο είναι μάλλον επεισοδιακή.
Με το χρόνο, όμως, αναπτύσσεται μεταξύ του Αντόνιο και των παιδιών μια σχέση εμπιστοσύνης. Ο Αντόνιο αισθάνεται ευθύνη απέναντι στα παιδιά και δεν το βάζει κάτω ούτε όταν το ορφανοτροφείο δεν θα τα δεχτεί στους κόλπους του. Αντίθετα, θα υπερβεί του καθήκοντός του και θα φροντίσει να τους προσφέρει όσα περισσότερα μπορεί και παράλληλα θα θελήσει να τα προστατεύσει από κάθε κακεντρεχή σχόλια από τον κοινωνικό περίγυρο, εξαιτίας της ιστορίας που τα συνοδεύει.
Ομοίως και τα παιδιά θα ανταποκριθούν θετικά στην προσπάθεια αυτή του Αντόνιο, παρά την αρχική τους απόμακρη στάση.
Όμως, λόγω της υπέρβασης του καθήκοντός του, ο Αντόνιο θα κατηγορηθεί από τις Αρχές ως απαγωγέας...

Η ταινία αποτελεί ένα καλογυρισμένο βαθιά ανθρώπινο δράμα που στηλιτεύει την παιδική εκμετάλλευση και έρχεται να σταθεί δίπλα σε κάθε παιδί στον κόσμο αυτό που έχει την ανάγκη για στοργή και αγάπη. Ο νεαρός καραμπινιέρος, που δεν έχει καμία συγγένεια με τα παιδιά και απλά θέλει να εκπληρώσει το καθήκον του, γίνεται ταυτόχρονα ο πατέρας και η μητέρα που τόσο τους έλειπαν. Δε διστάζει να αποκρύψει μερικές αλήθειες και να πει ορισμένα ψέματα, με μόνο σκοπό να τα προστατεύσει από την κοινωνική κριτική. Δυο ευαίσθητες και ταλαιπωρημένες ψυχές δεν μπορούσαν να αντέξουν μεγαλύτερο δράμα.
Η ταινία που απέσπασε το Οικουμενικό Βραβείο της επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών, στηρίχθηκε αποκλειστικά (εκτός από τον πρωταγωνιστή) σε ερασιτέχνες ηθοποιούς, η ερμηνεία των οποίων, ιδιαίτερα της πρωταγωνιστικής τριάδας, είναι αξιοπρόσεχτη και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από των επαγγελματιών συναδέλφων τους.
Στη χώρα μας η ταινία προβλήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1995, τρία χρόνια μετά την επίσημη κυκλοφορία της.

Il ladro di bambini (1992)
Σκηνοθεσία: Gianni Amelio
Σενάριο: Giorgia Cecere, Gianni Amelio, Sandro Petraglia, Stefano Rulli
Πρωταγωνιστούν: Enrico Lo Verso, Valentina Scalici, Giuseppe Ieracitano, Florence Darel, Marina Golovine, Vitalba Andrea, Massimo De Lorenzo, Celeste Brancato, Maria Pia Di Giovanni, Renato Carpentieri, Vicenzo Peluso
Διάρκεια: 114'

Δείτε ένα απόσπασμα από την ταινία


Βαθμολογία υπογράφοντος: 7,5/10